Χωρίς Θάνατο - Επίγεια Κολαστήρια {Full Album} скачать в хорошем качестве

Χωρίς Θάνατο - Επίγεια Κολαστήρια {Full Album}

Ηχογραφήσεις, μίξη και mastering έγιναν από την κολλεκτίβα Radikal Sounds, την οποία ευχαριστούμε. Η ηχογράφηση έγινε live στο αυτοργανωμένο στούντιο "Μηχανή" το καλοκαίρι του 2023. Τραγούδια: 0:00 Intro 1:09 Μάνα Οργή 4:36 Χωρίς Θάνατο 8:19 Απόδραση 11:31 Επίγεια Κολαστήρια 16:00 Εκκωφαντική Σιωπή Κιθάρα: Φάνης Drums: Χρήστος Μπάσο: Νάσος Φωνή: Άρης https://xoristhanato.bandcamp.com/ Για ελεύθερο download του άλμπουμ (και πολλά άλλα συναρπαστικά) : https://xoristhanato.blogspot.com/ Email: xwristhanatoband@gmail.com ΣΤΙΧΟΙ ·Intro: Στήνουμε θερμό παιχνίδι με τον θάνατο Κάθε βράδυ τα κολασμένα φαντάσματα των πόλεων Ρίχνουν φωτιές και ξεσπάσματα, που πολυσύχναστους, απάνθρωπους, εμπορικούς δρόμους καταστρέφουν Θρυμματίζουμε κόκκαλα και ματώνουμε Για να συντρίψουμε τους εχθρούς μας Έτσι ξεγελάμε τον θάνατο εμείς Έτσι θα νικήσουμε εμείς ·Μάνα Οργή: Μάτια άδεια κι ανοιχτά θαμμένα Σε θαλάσσιους τάφους μέσα Ατσάλινα γρανάζια σάρκα ξεσκίζουν Πάνω τους σημάδια από ελπίδες νεκρές Μια θάλασσα βαμμένη με αίμα Και σωσίβια που να σώσουν δεν μπορούσαν Άνθρωποι, κυνηγημένοι φωνάζουν Μα αδηφάγα πλάσματα φωλιάζουν Και τα σύνορα, χαρακιές στο σώμα τους αφήνουν Πριν την μελαγχολική ανακωχή Για τις ψυχές που χάθηκαν Για τις ψυχές που φύγαν Για αυτές που πήρανε φωτιά Και τα πάντα κάψαν μονομιάς Μικρά,σώματα, και μεγάλα Ψάχνουν δικαίωση να βρουν Οι ψυχές τους να στοιχειώσουν Των φονιάδων τα μυαλά, να τους τρελάνουν Αιώνιος αγώνας για επιβίωση Μάνα οργή, δώσ’ μου το χέρι σου, να λυτρωθώ ·Χωρίς Θάνατο: Κανένας δεν κατάφερε Τον κόσμο να ξεφύγει Μας μιλούσαν για ζωή Μα αυτός θάνατο μυρίζει Οι άνθρωποι πια ξοδεύτηκαν Να κυνηγάν την αυταπάτη Τα δέντρα όρθια πεθαίνουν Απ’ του μαύρου ήλιου την λάμψη Ο τρόμος πια κυριεύει Και η ανοχή να τον δοξάζει Η ερωμένη του υποταγή Αυτή μονάχα θα θρηνεί Οι φωνές μας να τραντάξουν Όλου του κόσμου την σκουριά Οι γροθιές μας να ρημάξουν Όλου του κόσμου τα κλουβιά Οι φωτιές να κατακάψουν Όλου του κόσμου τα δεσμά Οι ψυχές μας να ουρλιάξουν Όπως του λύκου η στριγκλιά Απέραντη αυτή η πόλη Που σφαγείο μας θυμίζει Εδώ η επιβίωση μετράει Η ζωή μας ξεψυχάει Οι αναμνήσεις χάνονται Στο κενό αιωρούνται Αυτού του κόσμου οι φυγάδες Στον ύπνο μας θυμούνται Καιρό έχω να σε δω Την οργή σου ν’ ακονίζεις Σαν άνεμος ελεύθερος Για πάντα θες να ζήσεις ·Απόδραση: Καίω τις ελπίδες Για να ζεστάνω τον χειμώνα του αγώνα Θερίζω προσμονές Να μην τις στερηθούν στο μέλλον οι γενιές Σκοτώνω την υποταγή Εμείς κι αυτοί Να συμβιώσουμε δεν γίνεται μαζί Χορταίνω με φωτιά Ξεδιψάω με οργή Η τελευταία μας λέξη Δεν έχει ειπωθεί Αναζήτηση διεξόδου στον ατέρμονο λαβύρινθο Παράλυση και τρόμος μπρος στην θέα της λήθης Απόσταγμα ζωής, θυσία στης μισθωτής δουλείας τον βωμό Πλέον η πόλη μετατράπηκε Σε μητρόπολη θανάτου ·Επίγεια Κολαστήρια: Μαύρος καπνός Κατέλαβε και σήμερα τον ήλιο Θανάτου ατμόσφαιρα Κυριαρχεί στη γειτονιά Φωτιά απ’ τον ουρανό Ρίξαν στου φίλου μου το σπίτι Οι εφιάλτες μου απόκτησαν σάρκα και οστά Κραυγές και κλάματα Στοιχειώνουν τα όνειρα μου Της φρίκης στάχτες Μπλέχτηκαν στα μαλλιά μου Τεράστιο κύμα Πάλεψα μια θάλασσα με αίμα Αντί για χώμα και στεριά Βάρβαρα κτήνη βρήκα Γη των λωτοφάγων λέγεται Κι εκεί έχω χαθεί Τον αδερφό μου Στα χαλάσματα τον έχασα Την αδερφή μου Αρπαχτικά την πήραν Τον πατέρα μου Τον πέταξαν στην θάλασσα Και η μάνα μου Παλεύει για να ζήσω Λοιπόν άγνωστε, πες μου, από που είσαι; Είμαι απ’ την κόλαση ·Εκκωφαντική Σιωπή: Του θανάτου η σιωπή Μ' ένα τίμημα υπάρχει Άνθρωπος σφαγέας Θύματα καθησυχάζει Με παγωμένη απάθεια Το έγκλημα σκεπάζει Ευυπόληπτος πολίτης λέγεται Και θήραμα ζητάει Της οργής την κραυγή Μόνο φωτιά την ξεδιψάει Του Προμηθέα η ευχή Ψυχή και σώμα αποκτάει Της απώλειας το κόκκινο Τους τοίχους τώρα βάφει Και της στέρησης το μαύρο Στην ψυχή μας πλέον ουρλιάζει Στα όπλα.