Lasowiacy скачать в хорошем качестве

Lasowiacy

Lasowiacy to społeczność związana z Puszczą Sandomierską, odznaczająca się charakterystycznym strojem, obyczajami, gwarą i wierzeniami. Teren zamieszkały przez Lasowiaków to obszar w widłach Wisły i Sanu z miastami: Stalowa Wola, Tarnobrzeg, Mielec, Nisko, Leżajsk, Kolbuszowa, Nowa Dęba, Baranów Sandomierski. Puszcza była ich światem, ich codziennością, w której się budzili i zasypiali, pracowali i odpoczywali, rodzili się i umierali. Region Puszczy Sandomierskiej znajduje się w obrębie jednostki geologicznej zwanej Zapadliskiem Przedkarpackim. Powstało ono na przedpolu piętrzących się i nasuwających od południa Karpat. Na początku Lasowiacy nazywani inaczej Lesiakami żyli z tego co dawał im las. Oprócz łowiectwa, myślistwa i bartnictwa zajmowali się wytapianiem rudy darniowej oraz otrzymywanymi z surowca drzewnego smoły, mazi i węgla drzewnego. Lasowiacy to jedna z nielicznych grup etnograficznych, która miała świadomość swojej odrębności językowej i kulturowej, a świadczy o tym fakt, że sami mieszkańcy terenów dawnej Puszczy Sandomierskiej nazywali się Lesiakami. Dawniej powszechne w gwarze lasowiackiej tzw. „mazurzenie” stanowi dzisiaj formę znaną jedynie starszym mieszkańcom. Np. takich jak: powszechna kiedyś wymowa „lypa” zamiast „lipa”, czy –„kuot” zamiast „kot”). Choć rolnictwo stało się z czasem podstawą gospodarki Lasowiaków, to nadal wykorzystywali bogactwa lasu, stąd rozwój przemysłów drzewnych i rzemiosł opartych na tym surowcu: ciesielstwa, bednarstwa, kołodziejstwa, meblarstwa i zabawkarstwa.