Wady postawy - ryzyko powstawania wad postawy скачать в хорошем качестве

Wady postawy - ryzyko powstawania wad postawy

Dziecko najbardziej jest narażone na takie ryzyko powstawania wad postawy, gdy tylko zaczyna chodzić. To właśnie stawianie tych pierwszych kroków, upadki na miednicę, spowodować mogą czynnościowe przestawienie niektórych stawów kręgosłupa lędźwiowego względem miednicy. Tutaj mówimy przede wszystkim o trzech połączeniach: lędźwiowo-krzyżowym, piersiowo-lędźwiowym oraz szyjno-piersiowym. W przypadku terapii tego układu trzeba pamiętać, iż kręgosłup powinien być ruchomy na tyle, na ile jest to tylko możliwe. Cały układ stabilizowany jest wyłącznie wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne. Całość musi być mobilna, aby poszczególne elementy mogły współpracować ze sobą. Niezwykle ważne jest obserwacja naszego dziecka. Jeśli już w pierwszych latach życia dziecka pojawia się koślawość kolan, to wtedy trzeba przede wszystkim ocenić, czy ta koślawość nie jest nasilona bardziej po jednej stronie. Jeśli pojawia się zaś koślawość stóp, to wtedy trzeba zastanowić się, czy jedna stopa nie ma tendencji do znacznie większego koślawienia niż druga. Informacje te są podstawą, aby stwierdzić, czy przyczyną asymetrii nie jest stopa czy kolano, czy fakt, że cała oś kręgosłupa jest tutaj zachwiana, przestawiona, oraz w konsekwencji przerzuca się na obwód, tj. na kończynę, bark, czy szyję. Jeżeli dziecko znacznie chętniej używa jednej strony swojego ciała, to może to świadczyć o tym, iż mamy do czynienia z problemem czynnościowym, ponieważ np. w okresie płodowym dziecko było niestety źle ułożone. Taka asymetria może także być wtórnie powiązana z neurologią oraz po jakimś czasie prowadzić do innego przestrzennego położenia niektórych stawów kręgosłupa, a także całej miednicy. Dziecko takie chodzi następnie “zamiatając”, jak mówią potocznie rodzice, jedną nogą bardziej niż tą drugą. W sytuacji takiej należy udać się do fizjoterapeuty, by poprawić czynnościowe ustawienie całego układu. Jeśli tego nie zrobimy, to praca nad mięśniami nie będzie miała tutaj żadnego uzasadnienia, a dodatkowo nie przyniesie żadnych efektów. Moim zdaniem nie wolno stosować żadnych chodzików, gdyż jeżeli dziecko nie potrafi chodzić samodzielnie, to oznacza, że jego układ kostny (a w szczególności stawy biodrowe) nie jest jeszcze do tego przygotowany. Nie ma wtedy jeszcze stabilizacji mięśniowej, a sam staw nie dojrzał do tego, aby go obciążać osiowo. Marek Waszkiewicz – fizjoterapeuta, dyplomowany terapeuta manualny Więcej w Portalu Zdrowia Dziecka #portalzdrowiadziecka.pl pytania wysyłaj na adres pytania@portalzdrowiadziecka.pl