1000 lat скачать в хорошем качестве

1000 lat

Tara… tara… na jawie i we śnie… Jam tu była… nim narodził się dzień… Po rosie stąpam, cicho jako cień, Noc mnie pamięta lepiej niźli dzień. W źrenicach niosę ogień sprzed tysiąca lat, A w dłoniach drżenie, co odmienia świat. Nie pytaj, skąd ten chłód i żar, Jam z drogi, której nie zna żaden czar. Gdzie słowo „zostań” brzmi jak pradawny znak Tam serce bije… choć milczy tak. Czas przeze mnie płynie jak rzeka i dym, Byłam popiołem… teraz ogniem w nim. Spojrzysz mi w oczy, nie poznasz już mnie, Noszę pradawne oblicze w sobie. Refren Wołaj mnie szeptem, gdy zgaśnie twój strach, Jam jest i byłam w ukrytych snach. Miękka jak światło, twarda jak głaz, Raz daruję… nie drugi raz. Pamiętaj… pamiętaj… kim jestem ja… Nad czarną wodą krąg zatacza wiatr, Gwiazdy milczą, lecz prowadzą w dal. Śmiech mój i cisza, dwie siostry krwi, Jedna cię koi… druga drażni. Dotkniesz mej dłoni ,poczujesz znak, Jak dawne runy pod skórą z lat. Nie wszystko święte, co jasne jest Nie każdy mrok oznacza kres. Zrzucam imiona, co dali mi, Już nie powrócę do dawnej mgły. Jeśli mnie wołasz czy słyszysz też, Jak ziemia drży pod morzem mych łez? Refren Wołaj mnie szeptem, gdy zgaśnie twój strach, Jam jest i byłam w ukrytych snach. Miękka jak światło, twarda jak głaz, Raz daruję… nie drugi raz. Pamiętaj… pamiętaj… kim jestem ja… Mogłabym zostać cicha jak świt, Przy tobie zasnąć i wierzyć w mit. Oddać ci serce bez pytań i win, Uwierzyć, że dobro zwycięża w nim. “Vultus antiquus in sanguine manet.” (Pradawne oblicze trwa w mojej krwi) “Non timeo noctem — ipsa sum nox.” (Nie lękam się nocy — ja jestem nocą) Wołaj mnie głośno lub zgub mój ślad, Jam jest początkiem i końcem twych lat. Miękka jak światło, twarda jak czas, Raz daruję… nie drugi raz. Wołaj mnie szeptem, gdy zgaśnie twój strach, gdy zgaśnie Jam jest i byłam w ukrytych snach. ukrytych snach Miękka jak światło, twarda jak głaz, tratta tazz Raz daruję… nie drugi raz. Pradawne… pradawne… oblicze…