[THAISUB] ​​เซียวเหยาถอนใจ 逍遥叹 - Huge​ | เซียนกระบี่พิชิตมาร​ 仙剑奇侠传｜Xianjian(2005).OST​ скачать в хорошем качестве

[THAISUB] ​​เซียวเหยาถอนใจ 逍遥叹 - Huge​ | เซียนกระบี่พิชิตมาร​ 仙剑奇侠传｜Xianjian(2005).OST​

เซียนกระบี่พิชิตมาร​(2005) นำแสดง​โดย หูเกอ​ รับบท​ หลี่เซียวเหยา หลิวอี้เฟย​ รับบท​ จ้าวหลิงเออร์ อันอี้เสวียน​ รับบท​ หลินเยว่หรู เผิงอวี๋เยี่ยน(เอ็ดดี้ เผิง)​ รับบท​ ถังอี้ หลิวผินเหยียน​ รับบท​ อาหนู *** 枫叶(ใบเฟิง)ในที่นี้หมายถึงใบเมเปิ้ลค่ะ หากแปลผิดพลาดขออภัยด้วยนะคะ^^ #เซียนกระบี่พิชิตมาร #逍遥叹 #Huge ปล.​ เชื่อว่าหลายๆคนจะมีซีรี่์ย์เรื่องแรกที่โดนตก^^ ส่วนเราก็โดนตกเช่นกันค่ะ พี่เซียวเหยา~ --------------------------------------------- ชื่อเพลง ：逍遥叹 - 胡歌 (Xiāoyáo tàn hú gē) เนื้อเพลงและทำนอง : เฉินอวี่เหริน 岁月难得沉默， suì yuè nán dé chén mò กาลเวลายากเงียบงัน 秋风厌倦漂泊， qiū fēng yàn juàn piāo bó ลมสารทฤดูพเนจรจนเหนื่อยล้า 夕阳赖着不走， xī yáng lài zhe bù zǒu อาทิตย์อัศดงไม่นานนัก 挂在墙头舍不得我， guà zài qiáng tóu shě bu dé wǒ ข้านั่งบนกำแพงไม่อาจปล่อยวาง 昔日伊人耳边话， xī rì yī rén ěr biān huà ได้ยินเสียงนางดังข้างหู 已和潮声向东流， yǐ hé cháo shēng xiàng dōng liú กับเสียงธาราไหลมุ่งไปทิศบูรพา 再回首， zài huí shǒu หันกลับไป 往事也随枫叶一片片落， wǎng shì yě suí fēng yè yī piàn piàn luò อดีตก็ติดตามใบเฟิงร่วงลงมา 爱已走到尽头， ài yǐ zǒu dào jìntóu ความรักได้เดินมาสุดทาง 恨也放弃承诺， hèn yě fang qì chéng nuò แค้นแต่ก็ปล่อยวางคำมั่น 命运自认幽默， mìng yùn zì rèn yōu mò ชะตาข้าช่างเล่นตลก 想法太多由不得我， xiàng fǎ tài duō yóu bu dé wǒ ครุ่นคิดมากมายมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับข้า 壮志凌云几分酬， zhuàng zhì líng yún jǐ fēn chóu ปณิธานสูงเทียมฟ้าได้สิ่งใดตอบแทน 知己难逢几人留， zhī jǐ nán féng jǐ rén liú คนรู้ใจยากพบเจอจะเหลือกี่คน 再回首， zài huí shǒu หันกลับไป 却闻笑传醉梦中， què wén xiào chuán zuì mèng zhōng เมามายหลับฝันข้ากลับได้ยินเสียงหัวเราะ 笑叹词穷 古痴今狂 终成空， xiào tàn cí qióng gǔ chī jīn kuáng zhōng chéng kōng ถอนใจตัดพ้อ โง่เขลาบ้าคลั่งเช่นนี้สุดท้ายไม่เหลือสิ่งใด 刀钝刃乏 恩断义绝 梦方破， dāo dùn rèn fá ēn duàn yì jué mèng fāng pò ดาบไม่คมตัดขาดบุญคุณฝันพังทลาย 路荒遗叹 饱览足迹 没人懂， lù huāng yí tàn bǎo lǎn zújì méi rén dǒng เส้นทางลำบากหาร่องรอยไม่มีผู้ใดเข้าใจ 多年望眼欲穿过， duō nián wàng yǎn yù chuān guò หลายปีนี้ผ่านไปอย่างร้อนรน 红尘滚滚 我没看透， hóng chén gǔn gǔn wǒ méi kàn tòu โลกมนุษย์วุ่นวายข้าไม่นิ่งดูดาย 自嘲墨尽 千情万怨 英杰愁， zì cháo mò jǐn qiān qíng wàn yuàn yīng jié chóu หลงระเริงกับแค้นนับคณาแต่กลับทุกข์ใจ 曲终人散 发华鬓白 红颜殁， qǔ zhōng rén sàn fā huá bìn bái hóng yán mò จบบทเพลงก็อำลา เกศาขาวพลันคนงามสิ้นใจ 烛残未觉 与日争辉 徒消瘦， zhú cán wèi jué yǔ rì zhēng huī tú xiāo shòu เวลาเหลือน้อยไม่รับรู้เดินตามจนล้มลง 当泪干血盈眶涌， dāng lèi gàn xuè yíng kuàng yǒng เมื่อน้ำตาแห้งโลหิตหลั่งริน 白雪纷飞 都成空， bái xuě fēn fēi dōu chéng kōng หิมะขาวโปรยปราย ทุกสิ่งว่างเปล่า 爱已走到尽头， ài yǐ zǒu dào jìn tóu ความรักได้เดินมาสุดทาง 恨也放弃承诺， hèn yě fang qì chéng nuò แค้นแต่ก็ปล่อยวางคำมั่น 命运自认幽默， mìng yùn zì rèn yōu mò ชะตาข้าช่างเล่นตลก 想法太多由不得我， xiǎng fǎ tài duō yóu bu dé wǒ ครุ่นคิดมากมายมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับข้า 壮志凌云几分酬， zhuàng zhì líng yún jǐ fēn chóu ปณิธานสูงเทียมฟ้าได้สิ่งใดตอบแทน 知己难逢几人留， zhī jǐ nán féng jǐ rén liú คนรู้ใจยากพบเจอจะเหลือกี่คน 再回首， zài huí shǒu หันกลับไป 却闻笑传醉梦中， què wén xiào chuán zuì mèng zhōng เมามายหลับฝันข้ากลับได้ยินเสียงหัวเราะ 笑叹词穷 古痴今狂 终成空， xiào tàn cí qióng gǔ chī jīn kuáng zhōng chéng kōng, ถอนใจตัดพ้อ โง่เขลาบ้าคลั่งเช่นนี้สุดท้ายไม่เหลือสิ่งใด 刀钝刃乏 恩断义绝 梦方破， dāo dùn rèn fá ēn duàn yì jué mèng fāng pò ดาบไม่คมตัดขาดบุญคุณฝันพังทลาย 路荒遗叹 饱览足迹 没人懂， lù huāng yí tàn bǎo lǎn zú jì méi rén dǒng เส้นทางลำบากหาร่องรอยไม่มีผู้ใดเข้าใจ 多年望眼欲穿过， duō nián wàng yǎn yù chuān guò หลายปีนี้ผ่านไปอย่างร้อนรน 红尘滚滚 我没看透， hóng chén gǔn gǔn wǒ méi kàn tòu โลกมนุษย์วุ่นวายข้าไม่นิ่งดูดาย 自嘲墨尽 千情万怨 英杰愁， zì cháo mò jǐn qiān qíng wàn yuàn yīng jié chóu หลงระเริงกับแค้นนับคณาแต่กลับทุกข์ใจ 曲终人散 发华鬓白 红颜殁， qǔ zhōng rén sàn fā huá bìn bái hóng yán mò จบบทเพลงก็อำลา เกศาขาวพลัน คนงามสิ้นใจ 烛残未觉 与日争辉 徒消瘦， zhú cán wèi jué yǔ rì zhēng huī tú xiāo shòu เวลาเหลือน้อยไม่รับรู้เดินตามจนล้มลง 当泪干血盈眶涌， dāng lèi gàn xuè yíng kuàng yǒng เมื่อน้ำตาแห้งโลหิตหลั่งริน 白雪纷飞 都成红， bái xuě fēn fēi dōu chéng hóng หิมะขาวโปรยปราย ล้วนเป็นสีชาด 笑叹词穷 古痴今狂 终成空， xiào tàn cí qióng gǔ chī jīn kuáng zhōng chéng kōng, ถอนใจตัดพ้อ โง่เขลาบ้าคลั่งเช่นนี้สุดท้ายไม่เหลือสิ่งใด 刀钝刃乏 恩断义绝 梦方破， dāo dùn rèn fá ēn duàn yì jué mèng fāng pò ดาบไม่คมตัดขาดบุญคุณฝันพังทลาย 路荒遗叹 饱览足迹 没人懂， lù huāng yí tàn bǎo lǎn zú jì méi rén dǒng เส้นทางลำบากหาร่องรอยไม่มีผู้ใดเข้าใจ 多年望眼欲穿过， duō nián wàng yǎn yù chuān guò หลายปีนี้ผ่านไปอย่างร้อนรน 红尘滚滚 我没看透， hóng chén gǔn gǔn wǒ méi kàn tòu โลกมนุษย์วุ่นวายข้าไม่นิ่งดูดาย 自嘲墨尽 千情万怨 英杰愁， zì cháo mò jǐn qiān qíng wàn yuàn yīng jié chóu หลงระเริงกับแค้นนับคณาแต่กลับทุกข์ใจ 曲终人散 发华鬓白 红颜殁， qǔ zhōng rén sàn fā huá bìn bái hóng yán mò จบบทเพลงก็อำลา เกศาขาวพลันคนงามสิ้นใจ 烛残未觉 与日争辉 徒消瘦， zhú cán wèi jué yǔ rì zhēng huī tú xiāo shòu เวลาเหลือน้อยไม่รับรู้เดินตามจนล้มลง 当泪干血盈眶涌， dāng lèi gàn xuè yíng kuàng yǒng เมื่อน้ำตาแห้งโลหิตหลั่งริน 白雪纷飞 都成红， bái xuě fēn fēi dōu chéng hóng, หิมะขาวโปรยปราย ล้วนเป็นสีชาด