Mroczna historia NAJWIĘKSZEJ rezydencji w Ameryce: Biltmore скачать в хорошем качестве

Mroczna historia NAJWIĘKSZEJ rezydencji w Ameryce: Biltmore

Marzenie z Epoki Pozłacanej, które nie chciało umrzeć — Biltmore, największy prywatny dom w Ameryce. Boże Narodzenie 1895 roku: śnieg na pasmach Blue Ridge, pałac rozciągający się na niemal czterech akrach pod jednym dachem. Trzydzieści pięć sypialni. Sześćdziesiąt pięć kominków. Światło elektryczne, windy, centralne ogrzewanie — piękno zaprojektowane po to, by imponować. A jednak od pierwszego dnia brzęczała ukryta strona: kotły pożerające tony węgla, huczące pralnie, ponad stu pracowników poruszających się korytarzami technicznymi, by iluzja pozostała nienaruszona. Dom olśniewał — i pochłaniał. Za blaskiem pojawiły się pęknięcia: nowy federalny podatek dochodowy uszczuplił fortunę Vanderbiltów; potem, w 1914 roku, George zmarł; rachunek stał się bezlitosny. Edith Vanderbilt podjęła najtrudniejszą decyzję, jaką może podjąć opiekun dziedzictwa — sprzedała góry, by ocalić dom, tworząc to, co stało się Lasem Narodowym Pisgah, ograniczyła personel, zamknęła całe skrzydła i w 1930 roku otworzyła wielkie drzwi dla płacących zwiedzających. Dom stał się muzeum; prywatność ustąpiła miejsca przetrwaniu — i pozwoliła utrzymać setki miejsc pracy, gdy Asheville było na kolanach. Wojna przyniosła kolejny zwrot. Od 1942 roku nocą przyjeżdżały ciężarówki z nieoznakowanymi skrzyniami z National Gallery of Art. Rembrandty i portret Waszyngtona spoczywały w cichych salach, podczas gdy strażnicy patrolowali korytarze. Po wojnie zakorzenił się nowy model: profesjonalna konserwacja, zróżnicowane źródła dochodu, winnica, wydarzenia — wszystko starannie równoważone wobec zużycia powodowanego przez miliony stóp. Biltmore nauczyło się służyć — i dlatego wciąż istnieje. Kto zapłacił za to marzenie? Robotnicy, którzy je wznieśli; George, który je sfinansował; Edith, która je ocaliła; oraz odwiedzający, którzy podtrzymują je przy życiu. Dziś kroczymy po micie. Księgi płac, plany pięter i fotografie przekazują prostą lekcję: wielkie domy nie upadają wyłącznie z powodu zaniedbania — upadają, gdy cel i przepływ pieniędzy przestają iść w parze. Gdybyś mógł ocalić jedną rzecz w Biltmore, co by to było — ukryte schody w bibliotece, zimowy ogród pod szkłem czy miedziany dach, który na grani nabiera morskiej zieleni? Czy to arcydzieło, czy ostrzeżenie przed ceną zbyt jaskrawego blasku? I którym gigantem Epoki Pozłacanej powinniśmy zająć się następnym? Jeśli kochasz dogłębną historię i architekturę, kliknij „lubię to” i zasubskrybuj — twoje wsparcie pozwala nam zaglądać do archiwów i podtrzymywać przy życiu te utracone (i ocalone) domy. Informacja o prawach autorskich i dozwolonym użytku (Fair Use) • Ten film jest niekomercyjnym, edukacyjnym dokumentem historycznym stworzonym w celach komentarza, krytyki i badań. • Niektóre archiwalne zdjęcia i materiały wideo są wykorzystywane zgodnie z zasadami dozwolonego użytku (Fair Use, Sekcja 107 amerykańskiej ustawy o prawie autorskim) w celach takich jak krytyka, komentarz, relacje informacyjne, nauczanie, działalność naukowa i badania.