Upendo na heshima ya milele💞💞💞💞💞💞|rama vs Eliza wali pendana mpaka kuzehekeshana скачать в хорошем качестве

Upendo na heshima ya milele💞💞💞💞💞💞|rama vs Eliza wali pendana mpaka kuzehekeshana

‎Katika Kijiji Cha Himalayan kilichozungukwa na milima ya kijani na mito yenye maji safi, aliishi binti mmoja mrembo aitwaye Sofia. Alijulikana kwa tabasamu lake la kuvutia na moyo wake wa huruma. Kila aliyemfahamu alijua kuwa Sofia alikuwa na roho nzuri kama asubuhi ya jua linalochomoza. ‎Siku moja, kijijini alihamia kijana kutoka mbali aitwaye Ramesh. Alikuwa mtulivu, mwenye heshima, na mwenye macho yaliyobeba siri nyingi za maisha. Alikuja kuanza maisha mapya baada ya kupoteza wazazi wake, akitafuta amani na mwanzo mpya. ‎Mara ya kwanza Sofia na Ramesh walikutana ilikuwa sokoni. Sofia alikuwa akinunua matunda, na Ramesh akamsaidia kuyabeba. Mikono yao ilipogusana, mioyo yao iligonga kwa kasi isiyoelezeka. Tangu siku ile, macho yao yalikuwa yakitafutana kila mara. ‎Walipoanza kuzungumza, waligundua kuwa walikuwa na mambo mengi yanayofanana. Wote walipenda kusikiliza sauti ya maji ya mto jioni, walipenda kuota ndoto kubwa, na walitamani kuwa na familia yenye upendo. ‎Mapenzi yao yakakua taratibu kama mti unaopandwa kwa subira. Kila jioni walikutana karibu na mto, wakisimulia ndoto zao, wakicheka na wakati mwingine wakilia pamoja. ‎Lakini mapenzi yao hayakukosa mtihani. Wazee wa kijiji hawakumwamini Ramesh kwa sababu alikuwa mgeni. Walimzuia Sofia kukutana naye. Sofia aliumia sana, lakini hakukata tamaa. ‎Siku moja, Ramesh aliokoa mtoto aliyekuwa akizama mtoni. Kitendo hicho kilibadilisha mioyo ya watu wa kijiji. Wakatambua kuwa Ramesh alikuwa na moyo wa dhahabu. ‎Hatimaye, wazee waliruhusu mapenzi yao. Sofia na Ramesh wakafunga ndoa katika sherehe ndogo lakini yenye baraka nyingi. Kijiji kizima kilishangilia, na mto uliokuwa shahidi wa mapenzi yao uliendelea kutiririka kama kuimba wimbo wa furaha yao. ‎Na tangu siku hiyo, Sofia na Ramesh waliishi kwa upendo, heshima, na ahadi ya kulindana milele. ‎Baada ya harusi yao, Sofia na Ramesh walianza maisha mapya katika nyumba ndogo ya udongo iliyokuwa karibu na mto uleule ulioshuhudia mapenzi yao yakichanua. Kila asubuhi, sauti ya ndege na miale ya jua ilikuwa ikiwakaribisha kwenye siku mpya ya matumaini. ‎Ramesh alikuwa akifanya kazi shambani kwa bidii, huku Sofia akishughulika na bustani ndogo ya maua na mboga. Jioni walikutana kwenye kivuli cha mti wa mkuyu, wakinywa chai ya tangawizi, wakisimulia siku zao na kupanga ndoto za kesho. ‎Lakini maisha hayakai bila mitihani… ‎Mwaka mmoja baadaye, ukame mkali ulipiga kijiji chao. Mashamba yakakauka, mito ikaanza kupungua maji, na njaa ikaanza kuingia polepole. Watu wengi walikata tamaa, lakini Sofia na Ramesh waliamua kusimama pamoja kama walivyoahidi. ‎Ramesh alianza kwenda mbali kutafuta kazi za vibarua, wakati Sofia aliendelea kuwahamasisha wanawake wa kijiji kupanda mboga zinazostahimili ukame. Waligawana chakula kidogo walichokuwa nacho, hata wakati wao wenyewe walihitaji. ‎ ‎ ‎Siku moja, Ramesh alianguka njiani kutokana na uchovu na njaa. Aliletwa nyumbani akiwa hoi. Sofia alimlilia sana, akamshika mikono na kusema: ‎“Tuliahidiana kulindana. Leo ni zamu yangu kukulinda.” ‎Kwa wiki nyingi Sofia alimlea Ramesh kwa upendo, akimlisha kwa kijiko, akimsomea maneno ya matumaini, na kuomba kila usiku. Polepole, Ramesh akaanza kupata nguvu tena. ‎Habari za uaminifu na upendo wao zikaenea kijijini. Watu wakaanza kusaidiana, kugawana walichokuwa nacho, na kijiji kikaanza kufufuka taratibu. ‎Ukame ulipopita, ardhi ikaanza kuzaa tena. Mazao yakarudi, mito ikajaa, na furaha ikarejea. ‎Sofia na Ramesh wakasimama mbele ya mto, wakashikana mikono na kusema kwa sauti moja: ‎“Upendo wetu umeshinda mtihani. Ahadi yetu bado iko hai.” ‎Na hapo wakatambua kuwa walikuwa wamefungwa si kwa pete tu, bali kwa mioyo iliyojifunza kupigana pamoja.Baada ya ukame kupita, maisha yalianza kurudi taratibu katika kijiji cha Lupembe. Ardhi ilitoa mazao mengi kuliko kawaida, kana kwamba ilikuwa ikishukuru subira ya watu wake. Sofia na Ramesh walibarikiwa kwa shamba lililozaa zaidi, lakini baraka hizo zilikuja na mtihani mpya—mtihani uliokuwa mkubwa kuliko yote waliyowahi kukutana nayo. ‎ ‎Siku moja, mtu mmoja tajiri kutoka mjini aliyeitwa Bwana Kaveer alifika kijijini. Alikuwa na magari makubwa, walinzi, na ahadi tamu. Alitaka kununua ardhi karibu na mto ili kujenga kiwanda kikubwa. Ardhi hiyo ilijumuisha pia shamba la Sofia na Ramesh. ‎Kaveer aliwaambia: ‎“Nitawalipa pesa nyingi. Mtaishi kama wafalme.” ‎Lakini Sofia alimtazama Ramesh kwa macho yenye hofu na busara, akajibu: ‎“Ardhi hii ndiyo ilituokoa wakati wa njaa. Hatuwezi kuiuza.” ‎Kaveer hakupenda jibu hilo. Aliondoka kwa hasira, lakini akaacha ‎