У нас вы можете посмотреть бесплатно Kinderen van de N.V. Groep Brunssum или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
In het hart van Brunssum, bij de vijver staat een monument dat een verhaal vertelt. Een verhaal van angst en vervolging maar vooral van moed, menselijkheid en verzet. Wij nemen u mee naar 7 mei 1989. Op die dag werd het Joods Monument onthuld. Niet zomaar door bestuurders, maar door mensen die het zélf hebben meegemaakt. Door geredde kinderen en door hulpverleners die hun leven in de waagschaal stelden. De onthulling vond plaats door onder anderen Ed van Thijn, Corrie van Ploeg en Jack Aldewereld kinderen die tijdens de Tweede Wereldoorlog werden gered. Ook mevrouw Broers sr. en Mieke Vermeer waren erbij, als vertegenwoordigers van de pleeggezinnen en hulpverleners die hun deuren openden toen dat levensgevaarlijk was. Het monument eert de verzetsgroep N.V. de “Naamloze Vennootschap”. Een schuilnaam voor een netwerk van moedige mensen. Zij smokkelden Joodse kinderen uit de crèche tegenover de Hollandse Schouwburg in Amsterdam. Vanuit daar werden zij via predikant Gerard Pontier naar Limburg gebracht, waar in Brunssum en omgeving pleeggezinnen hen verborgen hielden. Ongeveer 250 Joodse kinderen vonden hier een schuilplaats. Achter voordeuren in straten die we vandaag nog kennen. In huizen die er nog steeds staan. Het monument draagt een tekst uit Jesaja 35:7. Een bijbeltekst die spreekt over hoop en nieuw leven. Een belofte dat zelfs in dorre tijden water kan stromen. Een krachtige boodschap op deze plek van herinnering. Maar het verhaal stopt niet in 1989. In latere jaren werden in de Venweg en de Kerkstraat herdenkingsstenen geplaatst. Zij markeren de honderden onderduikadressen in onze gemeente. Stille getuigen van een tijd waarin gewone Brunssummers buitengewone keuzes maakten. Wanneer we hier staan, bij de vijver, zien we water dat rustig beweegt. Maar onder de oppervlakte ligt een geschiedenis die nooit vergeten mag worden. Dit monument is niet alleen een herinnering aan verlies. Het is een eerbetoon aan moed. Aan solidariteit. Aan Brunssum dat opstond toen het ertoe deed.