Boże w dobroci P. Biesaga скачать в хорошем качестве

Boże w dobroci P. Biesaga

Pieśń Boże w dobroci nigdy nie przebrany, opatrzona uwagą: „Z żalem za grzechy”, wydana przez T. Szczurowskiego w Misji Bialskiej, funkcjonowała, w polskojęzycznych środowiskach rzymskokatolickich dawnej Rzeczypospolitej już co najmniej od lat 40. XVIII stulecia, na co wskazują adnotacje podane przy tekstach pieśni religijnych w XVIII wiecznych edycjach z lat 40. i 50. W wydaniu Adama Franciszka Wasilewskiego, pt. Trakt nie przestronny ale zbawienny (Warszawa 1746), przy publikacji pieśni do św. Franciszka (Święty Franciszku, wielki Patriarcho) zanotowano, że trzeba ją śpiewać „na tę nutę Boże w dobroci nigdy nieprzebrany” Najwcześniejszy znany drukowany przekaz pieśni pokutnej Boże w dobroci nigdy nie przebrany (z uwagą „pieśń skruszonego serca”) został zawarty w drugim wydaniu utworu Nauka zbawienna na misji Societatis Jesu zwyczajna (Lwow 1767) misjonarza jezuickiego S. Majchrowicza. Melodia Boże w dobroci była również wykorzystywana w pieśniach maryjnych np. Pieśni o Najświętszej Maryi Pannie (Lwow 1752), zawierającej pieśni ku czci Matki Bożej w Podkamieniu, zachował się przekaz Wielka Królowa górnego Syona, z adnotacją: „[uło]żona na[ten] ton, iak Boże w dobroci Informacje znalezione w Oksana Shkurgan Pieśni nabożne wydane przez o.Tymoteusza Szczurowskiego w kontekście repertuaru wykonywanego w środowiskach rzymskokatolickich i unickich w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.