У нас вы можете посмотреть бесплатно PRACOWNIA CERAMIKI AKADEMII SZTUK PIĘKNYCH W WARSZAWIE W LATACH 1922-1939 или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
SEMINARIUM PRACOWNI RZEMIOSŁA ARTYSTYCZNEGO I DESIGNU „Pracownia ceramiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1922-1939” referat wygłoszony przez dr Karolinę Wolską-Pabian 16 lutego 2022 r. Celem wykładu jest przedstawienie działalności pracowni ceramicznej w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (od 1932 roku Akademii Sztuk Pięknych) w okresie dwudziestolecia międzywojennego, czyli od otwarcia Szkoły po upaństwowieniu do wybuchu II wojny światowej. Przez znaczną większość tego okresu pracownię prowadził Karol Tichy. Artysta był związany z Akademią od początku jej istnienia, propagował nauczanie sztuk stosowanych, dlatego też powstanie pracowni ceramiki było punktem zwrotnym w jego karierze pedagogicznej oraz własnej twórczości. Szkolna pracownia miała charakter głównie edukacyjny i naukowy w związku, z czym eksperymentowano nad formą, rodzajami szkliw i dekoracji. Niezwykły zapał profesora i stawianie coraz to nowych zadań pozwoliło osiągnąć wysoki poziom prac. Od 1926 roku szkolna pracownia była ściśle powiązana z pracownią ceramiczną powołanej przez studentów i profesorów Spółdzielni Artystów „Ład”, która wywarła znaczny wpływ na wnętrza instytucji publicznych i polskich domów w kolejnych dekadach. Niewątpliwie Pracownia Ceramiki ASP kierowana przez Tichego wykształciła najwybitniejszych polskich powojennych ceramików, wśród nich byli między innymi: Julia Kotarbińska, Rudolf Krzywiec, Stanisław Ptaszyński, Wanda Golakowska. Dr Karolina Wolska-Pabian ‒ doktor nauk humanistycznych. Pracę doktorską „Karol Tichy (1871‒1939). Artysta i pedagog” obroniła w 2016 roku w Instytucie Historii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Absolwentka historii sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz studiów podyplomowych na kierunku wzornictwo przemysłowe na Politechnice Lubelskiej. Członek warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki oraz Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata. Naukowo zajmuje się polską sztuką użytkową, ze szczególnym uwzględnieniem okresu dwudziestolecia międzywojennego. Autorka kilkunastu publikacji z tego zakresu. Zajmuje się Kolekcją Ceramiki i Szkła w Zbiorach Sztuki Zdobniczej Muzeum Narodowego w Warszawie.