KIRAAT OKUMALARI AŞERE- DUHA SÛRESİ (93) скачать в хорошем качестве

KIRAAT OKUMALARI AŞERE- DUHA SÛRESİ (93)

FETH- İMÂLE- BEYNE FETH: Lügatte açmak, genişlik gibi anlamlara gelen feth, Istılah olarak öncesinde halis fetha bulunan Elif harfini telaffuz ederken okuyucunun ağzını normal olarak açmasına denir. “Fethi şedîd” ve “fethi mütevessıt” diye iki kısma ayrılmaktadır. Feth daha ziyade Hicaz yöresinin kullandığı bir uygulamadır. İMÂLE: Lügatte bir şeye yönelme, bir tarafa çekme, uzatma gibi anlamlara gelen imâle ıstılahta, fethayı kesraya; elif harfini de yâ harfine meylettirerek okumaktır. İmâle-i Suğra ve İmâle-i Kübra diye ikiye ayrılmaktadır. İmâle için (البطح) ve (الإضجاع) ifadeleri de kullanılmaktadır. Dânî, feth ve imâle uygulamasından her ikisinin de Arap dilinde yaygın/meşhur olduğunu söyler. Ardından feth uygulamasının Hicaz bölgesinde yaygın olduğunu; imâlenin de Necid, Temîm, Esed, Kays gibi kabilelerin kullandığı bir uygulama olduğunu söyler. BEYNE (taklîl): İmâle-i suğra, imâle-i mütevassıta da denilen beyne, fetha harekeyi, fetha ile kesra arasında (fethaya daha yakın şekilde) meylettirerek okumaktır. Medd-i Bedel: Bir kelimede hemzenin med harfinden önce gelmesi hâlinde oluşan meddir. Yani bir kelimedeki hemzenin yerine ondan bedel elif, vav ve ya’nın getirilmesidir. Diğer bir ifadeyle hemzenin, öncesindeki harekenin cinsinden med harfine dönüştürülmesine denmektedir. (ءامنوا) kelimesinde olduğu gibi. Burada ikinci hemzeden bedel bir (uzama) zamanı oluşmaktadır. Ulemanın ekseriyeti "medd-i bedel" sözünü med(harfin)den önce geldiğinde hemze için kullanmaktadırlar. Oluşan med ister dönüştürülmüş bir harften, isterse aslından olsun fark etmez. (آ، اِى، اُو) harfleri kelimenin evvelinde, ortasında veya sonunda gelirse (ج) kasr /bir (1)elif, tevessut /üç (3) elif, tûl /beş (5) elif med ederek okur. Hemzenin Harekesini Mâkablindeki Sâkin Harfe Nakl Hemze’nin harekesinin mâkablindeki sâkin harfe nakil konusunda; hemzenin mâkabli sâkin olur, sâkin harfle hemze farklı iki kelimede olursa, Verş hemzenin harekesini mâkablindeki sâkin harfe nakleder. Burada hemzenin harekesi fetha, damme veya kesra olabilir. Yine sakin bir harften veya tenvinden sonra veya lam-ı tariften sonra harekeli hemze gelirse Verş nakil yapar. (مَنْ اٰمَنَ) (وَقَالَتْ اُو۫لٰيهُمْ) (مِنْ اِسْتَبْرَق) (طيِّبةٍ أصلُها) (وَالْاَرْضَ) gibi. Terkîk (ر) Ra harfi fethalı veya dammeli olup makabli kesre ise veya makabli sakin olup makablinin makabli kesre ise veya (غَيْرَ، خَيْرٌ) gibi harf-i linden sonra ر harfi damme veya fethalı olarak gelirse (ج) Verş, Râ harfini ince okur, uygulamada buna terkîk (ترقیق) denir.