Şehir uyanırken скачать в хорошем качестве

Şehir uyanırken

Sabahın camına yaslandı yüzüm, Şehir uyanırken dindi gökyüzüm. Adını rüzgâra emanet ettim, Sustu dudaklarım, konuştu gözüm. Herkes bir telaşla gider uzağa, Düşmem artık ben eski tuzağa. Dünya dönerken sonsuz hızıyla, kendime döndüm ben, kendi ruhuma. hâlâ buradayım ben; eksik ama tamam, Kırıldı kanadım, yine de duramam. Herkes konuşsun isterse , ben az ama gerçek; Kendi yolumdayım, artık yorulmam. hâlâ buradayım ben; yaralı ama sağ, Gönlümde çiçekler, sırtımda koca dağ. Ne alkış beklerim, ne sahte onay; Kendi sesimde özgür, artık yorulmam . Zaman dediğin o aceleci yalan, "Geç kaldın" diyerek ömürden çalan. Oysa bekledikçe iyileşir yara. Sessizlikte parlar gerçeğe kalan. Gönlümden taşanı saklamam artık, Eski korkuları takamam artık. Kendi gölgemle barıştım bugün, Dışıma değil, içime baktım. hâlâ buradayım ben; eksik ama tamam, Kırıldı kanadım, yine de duramam. Herkes konuşsun isterse , ben az ama gerçek; Kendi yolumdayım, artık yorulmam. Kendi yolumdayım... Eksik ama tamam...