У нас вы можете посмотреть бесплатно TyphekAI - Mój stary dom i ja (POLSKA BALLADA) или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
„Mój stary dom i ja” to osobista opowieść o miejscu, które pamięta więcej niż ludzie. O ścianach, które słyszały śmiech i ciszę. O domu, który się starzeje — tak samo jak my. Ta piosenka to powrót do korzeni, do wspomnień zapisanych w drewnie, kurzu i zapachu dawnych lat. To rozmowa z przeszłością, której nie da się już zmienić, ale można ją zrozumieć. Jeśli masz w sobie taki jeden stary dom — nawet jeśli istnieje już tylko w pamięci — ta historia jest też o Tobie. 🎧 Posłuchaj w ciszy. 🏚️ Poczuj klimat. 🕰️ Wróć na chwilę tam, gdzie wszystko się zaczęło. 📌 Subskrybuj kanał @TyphekOfficial jeśli czujesz takie historie 👍 Zostaw łapkę, jeśli ten utwór coś w Tobie poruszył 💬 Napisz w komentarzu, z czym Tobie kojarzy się „stary dom” #MójStaryDomIJa #PolskaMuzyka #Refleksja #Wspomnienia #Życie #Nostalgia #AutorskaMuzyka Tekst: W skrzypiących schodach noc wciąż mieszka, zapach ścian zna moje sny. Tu każdy kąt coś mi opowiada, choć minęły już całe dni. Na parapecie kurz i wspomnienia, w nich dziecięcy śmiech i strach. Tu uczyłem się, kim jestem, tu pierwszy raz bolał brak. Mój stary dom i ja — znamy swoje blizny. On widział, jak upadam, ja — jak kruszą się sny. Mój stary dom i ja — choć czas nas rozdziela, to w ciszy jego ścian ciągle siebie odnajduję, gdy trzeba. Okna patrzą na świat inaczej, niż wtedy, gdy byłem sam. Drogi uciekły gdzieś za miasto, a ja ciągle wracam tam. Na stole ślady po rozmowach, których już nie ma kto dokończyć. Zostały słowa niedopowiedziane i zegar, co nie chce skończyć. Mój stary dom i ja — znamy swoje winy. On słyszał moje modlitwy, ja — jego ciche krzyki. Mój stary dom i ja — choć świat mnie zmienia, to gdy wszystko się wali, on uczy mnie, jak przetrwać od nowa. I nawet gdy odejdę daleko stąd, zabiorę go pod powiekami. Bo dom to nie adres ani mury, to ludzie i chwile zapisane ranami. Mój stary dom i ja — już inni, lecz tacy sami. On stoi mimo burz, ja uczę się stać nad ranami. Mój stary dom i ja — to więcej niż wspomnienia, to dowód, że z przeszłości można zbudować przyszłość bez strachu i cienia.