Wróg jest miłością | Hubert Czerepok скачать в хорошем качестве

Wróg jest miłością | Hubert Czerepok

Wystawa Huberta Czerepoka tworzy przestrzeń, w której neonowe teksty, światło, zapis medialnych i kulturowych cytatów zostają uwikłane w mechanizmy przesunięcia, zaprzeczenia i powtórzenia, które już u Freuda funkcjonowały jako symptomatyczne „zgubienia się” w mowie i w działaniu: pomyłki i przejęzyczenia. Warto czytać tę ekspozycję jako refleksję nad tym, co nieświadome – nad tym, co może wydarzyć się pomiędzy językiem a jego formą, pomiędzy symbolicznym komunikatem a jego nieświadomym, wykluczonym aspektem. Czerepok często wykorzystuje neony z tekstami z mediów, kultury popularnej, historii, przestrzeni publicznej. Interesuje go wszytsko to, co funkcjonuje jako hasło, slogan, manifest albo fragment mowy nienawiści (np. Nigdy nie będziesz Polakiem). Artysta wykorzystuje także napotkane w trakcie lektur cytaty przytaczane m.in. w książkach Jana Tomasza Grossa. Prace Czerepoka operują pewną nieświadomą, przesuniętą warstwą naszego zbiorowego języka i kultury. To, co pozornie jawnie mówi neon, wskazuje na warstwę, która była „przejęta”, „pomylona” lub „zawieszona”. Można tu dostrzec analogię z freudowskim pojęciem „pomyłki”. Czynność języka (lub działania) mówi coś więcej, niż się wydaje na pierwszy rzut oka. Na przykład, w jednym z projektów Czerepoka neon zawiera subtelną manipulację słowem – dodaje „nie” tam, gdzie pierwotnie go nie było: „pewnego dnia ludzie nie będą żyć jak bracia”. Ten mały „poprawiony” neon staje się przesunięciem, które ujawnia nie tylko historię, ale powtórzenie błędu: ludzkość się nie uczy, powtarza to, co miała pokonać. Można by to czytać jako „pomyłkę” zbiorową: gdzie idealistyczna wizja została zaprzepaszczona i neon, jako lapsus językowy, to demaskuje. Kolejną kategorię neonów tworzą „awarie”. Są one inspirowane obserwacjami z życia, kiedy przepalenie się, lub migotanie jednej z liter neonu zmienia w subwersywny sposób jego treść. Do poznańskiej legendy miejskiej przeszła historia z lat 80. ubiegłego stulecia, kiedy poprawny ideologicznie neon „Osiedle Rusa” zmienił się ku utrapieniu władz w nieakceptowalne wówczas “Osiedle usa”. kurator: Marek Wasilewski