Լուռ զոհաբերությունը․ Ինչո՞ւ հարսը այդպես էլ չընդունվեց ամուսնու տանը скачать в хорошем качестве

Լուռ զոհաբերությունը․ Ինչո՞ւ հարսը այդպես էլ չընդունվեց ամուսնու տանը

Հարսանիքի հաջորդ օրվանից սկսվեց Անիի լուռ պայքարը։ Նա արթնանում էր բոլորից շուտ, մաքրում էր հսկայական բակը, պատրաստում նախաճաշը, բայց ամեն անգամ, երբ սկեսուրը նստում էր սեղանի շուրջ, մի փոքրիկ թերություն անպայման գտնում էր։ Կամ թեյն էր սառը, կամ հացը լավ չէր կտրված, կամ էլ պարզապես լռում էր՝ այնպիսի ծանր լռությամբ, որը բղավոցից ավելի ցավոտ էր։ Անին չէր ընդդիմանում։ Նա հավատում էր, որ սիրով ու համբերությամբ կհալեցնի այդ սառույցը։ Նա ժպտում էր, երբ Արմենը գործից հոգնած տուն էր գալիս, և փորձում էր չծանրաբեռնել նրան տնային մանր վեճերով։ Բայց Արմենը կույր չէր, նա տեսնում էր մոր սառնությունը, սակայն վախենում էր խոսել։ Նա մեծացել էր մոր հեղինակության ստվերի տակ և չէր ուզում նեղացնել նրան։ Այդ լռությունը՝ ամուսնու անկարողությունը պաշտպանել իր կնոջը, Անիի սրտում առաջին ճաքն էր առաջացրել։ Անցան ամիսներ։ Անին հղիացավ։ Թվում էր, թե թոռան գալուստը կփոխի ամեն ինչ։ Երբ ծնվեց փոքրիկ Դավիթը, տունը լցվեց ուրախությամբ, բայց ոչ Անիի համար։ Տիկին Սեդան երեխային վերցրեց իր հոգածության տակ՝ անընդհատ կրկնելով, որ Անին անփորձ է, որ քաղաքի աղջիկը չգիտի՝ ինչպես պահել երեխային գյուղի պայմաններում։ Անին հաճախ էր լաց լինում գիշերները, երբ Արմենը քնած էր։ Նա իրեն զգում էր ոչ թե մայր կամ կին, այլ մի սպասուհի, ով պարզապես ֆիզիկապես ներկա է այդ տանը։