Rekolekcje Wielkopostne. Dzień 3. Zepsucie duchowe. скачать в хорошем качестве

Rekolekcje Wielkopostne. Dzień 3. Zepsucie duchowe.

Świętość rozwija się zarówno przez stawianie czoła wielkim wyzwaniom, jak i przez małe gesty. Godzić się każdego dnia na drogę Ewangelii, nawet gdyby miałoby to na nas ściągnąć problemy: to właśnie jest świętość. Bóg domaga się od nas wszystkiego, ale i On daje nam wszystko. Pozwól, aby wszystko było otwarte na Boga i dlatego wybierz Jego, wybieraj Boga wciąż na nowo. Nie bój się świętości. Nie odbierze ci ona sił, życia ani radości. Jeśli zbytnio zajmiemy się sobą, to nie będziemy mieli czasu dla innych. Jeśli nie jesteś w stanie znieść i ofiarować pewnych upokorzeń, nie jesteś pokorny i nie podążasz drogą świętości. Ufna modlitwa jest odpowiedzią serca, które otwiera się na Boga w relacji sam na sam. Wiara to jest decyzja życia, żeby iść za Panem, żeby z nim być. Można mieć takie oczy, które nie widzą dobra, a widzą tylko zło. Miarą świętości jest to, na ile w nas jest z Chrystusa. Zepsucie duchowe jest gorsze niż upadek grzesznika, ponieważ polega ono na ślepocie wygodnej i samowystarczalnej, przy której w końcu wszystko zdaje się być dopuszczalne: oszustwa, oszczerstwa, egoizm i wiele subtelnych form skoncentrowania na sobie samym, „sam bowiem szatan podaje się za anioła światłości” (2Kor 11, 14).