Wyjaśnienie planów europejskiej współpracy nuklearnej Macrona скачать в хорошем качестве

Wyjaśnienie planów europejskiej współpracy nuklearnej Macrona

W poniedziałek prezydent Francji Emanuel Macron wygłosił przemówienie, którego celem było zapoczątkowanie największej zmiany w europejskim krajobrazie broni nuklearnej od czasów zimnej wojny, stwierdzając, że następne pół wieku będzie erą broni nuklearnej. Macron w dramatyczny sposób stanął przed atomowym okrętem podwodnym we francuskiej bazie Île Longue, zapowiedział rozbudowę swojego arsenału nuklearnego i przedstawił nową doktrynę przedniego odstraszania, która zakłada współpracę nuklearną z partnerami europejskimi i pozwala na rozmieszczenie po raz pierwszy w historii francuskich samolotów uzbrojonych w broń nuklearną na sojuszniczym terytorium. Ponieważ Europa kwestionuje wiarygodność amerykańskich gwarancji bezpieczeństwa, przyjrzymy się francuskiemu odstraszaniu nuklearnemu i wyjaśnimy plany Macrona dotyczące jego rozbudowy. Zacznijmy więc od przyjrzenia się obecnemu stanowi francuskiego środka odstraszania nuklearnego, znanego jako Force de Dissuasion. Francja posiada czwarty co do wielkości arsenał nuklearny na świecie, dysponujący szacunkowo 290 głowicami nuklearnymi. Podstawą tego francuskiego środka odstraszającego jest element unoszący się w morzu. Cztery okręty podwodne klasy Triomphant stacjonujące w Bretanii i zdolne do uzbrojenia w rakiety balistyczne dalekiego zasięgu uzbrojone w broń nuklearną. A od 1972 roku co najmniej jeden okręt podwodny uzbrojony w broń nuklearną stale przebywa na morzu. Uzupełnieniem tego komponentu morskiego jest komponent powietrzno-desantowy, który obejmuje 40 myśliwców Rafale zdolnych do przenoszenia broni nuklearnej stacjonujących we Francji kontynentalnej i 10 kolejnych, które można rozmieścić na pokładzie lotniskowca Charles de Gaulle. Francja jest jednym z dwóch krajów europejskich wyposażonych w broń nuklearną, drugim jest Wielka Brytania, a zatem jest jedynym państwem członkowskim UE posiadającym broń nuklearną. W przeciwieństwie do brytyjskiego środka odstraszania nuklearnego, który ma zastosowanie wyłącznie na morzu i – chociaż operacyjnie niezależny – jest zależny od technologii i wsparcia USA, francuski środek odstraszania nuklearnego jest w pełni niezależny. Francja ma suwerenną kontrolę nad projektowaniem, produkcją, rozmieszczaniem i działaniem swojej broni nuklearnej oraz sprzętu, który ją przenosi, co zostało zapoczątkowane za prezydentury Charlesa de Gaulle'a w latach pięćdziesiątych XX wieku. Francja jest także jedynym członkiem NATO, który nie jest członkiem grupy planowania nuklearnego sojuszu.