دررفتگی مکرر شانه | علت، درمان قطعی و جلوگیری از تکرار скачать в хорошем качестве

دررفتگی مکرر شانه | علت، درمان قطعی و جلوگیری از تکرار

در این ویدیو به طور کامل درباره دررفتگی مکرر شانه صحبت می‌کنیم. اگر شانه شما بیش از یک بار در رفته و دوباره دچار بی‌ثباتی می‌شود، این ویدیو را حتماً ببینید. در این آموزش بررسی می‌کنیم: ✔ علت دررفتگی مکرر شانه ✔ چرا شانه دوباره در می‌رود؟ ✔ درمان قطعی دررفتگی شانه ✔ آیا جراحی لازم است؟ ✔ بهترین روش جلوگیری از تکرار دررفتگی دررفتگی شانه (Shoulder Dislocation) یکی از شایع‌ترین آسیب‌های مفصلی در سیستم اسکلتی–عضلانی است. مفصل گلنوهومرال به دلیل دامنه حرکتی بسیار بالا، مستعد بی‌ثباتی بوده و در صورت وارد شدن نیروی ناگهانی می‌تواند دچار خروج کامل سر استخوان بازو از حفره گلنوئید شود. این آسیب در ورزشکاران، جوانان فعال و افراد دچار تروما شیوع بیشتری دارد و در صورت درمان ناکافی می‌تواند به دررفتگی مکرر شانه (Recurrent Shoulder Dislocation) منجر شود. آناتومی و پاتوفیزیولوژی دررفتگی شانه مفصل شانه از اتصال سر استخوان بازو (Humeral Head) به حفره گلنوئید استخوان کتف تشکیل شده است. پایداری این مفصل توسط ساختارهای زیر تأمین می‌شود: لابروم گلنوئید (Glenoid Labrum) لیگامان‌های گلنوهومرال کپسول مفصلی عضلات روتاتورکاف عضله دلتوئید دررفتگی زمانی رخ می‌دهد که نیروی وارده باعث پارگی یا کشیدگی این ساختارهای پایدارکننده شده و سر استخوان بازو از محل طبیعی خود خارج شود. انواع دررفتگی شانه ۱. دررفتگی قدامی شانه (Anterior Shoulder Dislocation) شایع‌ترین نوع (بیش از ۹۰٪ موارد). معمولاً در اثر ضربه هنگام ابداکسیون و اکسترنال روتیشن رخ می‌دهد. ۲. دررفتگی خلفی شانه (Posterior Shoulder Dislocation) اغلب در تشنج، شوک الکتریکی یا ضربه مستقیم دیده می‌شود. ۳. دررفتگی تحتانی (Inferior Dislocation) نادر ولی شدید و همراه با آسیب عصبی احتمالی. دررفتگی مکرر شانه چیست؟ دررفتگی مکرر زمانی اتفاق می‌افتد که پس از یک اپیزود اولیه، مفصل دچار بی‌ثباتی مزمن (Chronic Shoulder Instability) شود و با حرکات ساده یا ضربات خفیف مجدداً دچار دررفتگی گردد. ضایعات ساختاری مرتبط: ضایعه بانکارت (Bankart Lesion): پارگی لابروم قدامی تحتانی ضایعه هیل-ساکس (Hill-Sachs Lesion): فرورفتگی در سر هومروس کشیدگی یا پارگی کپسول مفصلی نقص استخوانی گلنوئید مطالعات نشان می‌دهد احتمال عود در افراد زیر ۲۰ سال پس از اولین دررفتگی تا ۸۰٪ می‌رسد. عوامل خطر دررفتگی مکرر شانه سن پایین هنگام اولین دررفتگی ورزش‌های برخوردی (فوتبال، کشتی، هندبال) بی‌ثباتی مادرزادی مفصل درمان غیر اصولی یا عدم توانبخشی مناسب ضعف عضلات روتاتورکاف علائم دررفتگی شانه درد شدید ناگهانی تغییر شکل ظاهری شانه محدودیت شدید حرکت بی‌حسی یا ضعف در بازو (در صورت آسیب عصب آگزیلاری) تشخیص دررفتگی شانه تشخیص بر اساس: معاینه بالینی رادیوگرافی ساده MRI برای بررسی آسیب لابروم و ضایعات نرم‌تنی CT Scan در موارد نقص استخوانی درمان دررفتگی شانه درمان غیرجراحی جااندازی اورژانسی بی‌حرکتی کوتاه‌مدت فیزیوتراپی تخصصی تقویت عضلات روتاتورکاف تمرینات کنترل عصبی-عضلانی در بیماران جوان فعال، احتمال عود با درمان غیرجراحی بالاتر است. درمان جراحی دررفتگی مکرر شانه در موارد زیر توصیه می‌شود: عود مکرر نقص استخوانی قابل توجه ورزشکاران حرفه‌ای روش‌های رایج: Bankart Repair آرتروسکوپیک Latarjet Procedure در موارد نقص استخوانی عوارض احتمالی عدم درمان مناسب بی‌ثباتی مزمن شانه آرتروز زودرس مفصل گلنوهومرال محدودیت حرکتی دائمی آسیب عصبی جمع‌بندی دررفتگی شانه یک آسیب شایع اما بالقوه جدی است که در صورت درمان ناقص می‌تواند به دررفتگی مکرر و بی‌ثباتی مزمن شانه منجر شود. تشخیص به‌موقع، توانبخشی صحیح و در موارد لازم مداخله جراحی، نقش کلیدی در پیشگیری از عود دارند. اگر شما یا اطرافیانتان دچار این مشکل هستید، این ویدیو می‌تواند راهنمای کاملی برای تصمیم‌گیری درست باشد. 🔔 برای دیدن ویدیوهای تخصصی بیشتر درباره مشکلات ارتوپدی و مفاصل، کانال را سابسکرایب کنید. #دررفتگی_شانه #درمان_شانه #بی_ثباتی_شانه