Πανηγύρι Αη Σημιού στο Μεσολόγγι 2025 скачать в хорошем качестве

Πανηγύρι Αη Σημιού στο Μεσολόγγι 2025

Πανηγύρι Αη Σημιού στο Μεσολόγγι 2025 Το τελετουργικό πανηγύρι του Αη Συμιού είναι ένα πολυσύνθετο λαογραφικό φαινόμενο με χαρακτήρα κοινωνικό, ιστορικό, θρησκευτικό και συμβολικό. Το πανηγύρι του Αη Συμιού στο Μεσολόγγι αποτελεί σημαντική συνιστώσα της πολιτισμικής ταυτότητας της περιοχής. Το πανηγύρι τελείται  δύο  φορές τον χρόνο Φεβρουάριο της Υπαπαντής και τον Μάιο ή Ιούνιο το τετραήμερο του Αγίου Πνεύματος όταν οι δυνάμεις της φύσης βρίσκονται εν υπνώσει και ξεκινά η αναγέννηση, και όταν η φύση βρίσκεται στο θρίαμβό της. ”Ψυχή του πανηγυριού είναι οι 12 παρέες Ψυχή του πανηγυριού είναι οι παρέες των αρματωμένων, που φορούν παραδοσιακή φορεσιά και ζώνονται τα άρματα  και των καβαλαραίων που ιππεύουν άλογα. Οι παρέες απαρτίζονται μόνο από άνδρες, διαφόρων ηλικιών. Κάθε παρέα έχει τον αρχηγό της, τον  πρώτο μεταξύ των ίσων, που ονομάζεται καπετάνιος. Τα μέλη της παρέας ανταμώνουν  στα στέκια τους, πολλές φορές το χρόνο, και συζητούν για το πανηγύρι, αναπτύσσοντας ισχυρούς κοινωνικούς και συναισθηματικούς δεσμούς και πνεύμα συλλογικότητας. Κάθε παρέα έχει τη δική της ζυγιά (ορχήστρα). Πρόκειται για ολιγομελές συγκρότημα που αποτελείται από αθίγγανους παραδοσιακούς οργανοπαίχτες, με τα αρχαιόθεν μουσικά όργανά τους (ένα νταούλι και δύο ζουρνάδες – έναν πρίμο κι έναν μπάσο). Το πανηγύρι του Αη Συμιού είναι γλέντι και κατάνυξη μαζί. Η μουσική, το τραγούδι και ο χορός είναι συστατικά στοιχεία του πανηγυριού, που ενώνουν τους πανηγυριστές μεταξύ τους, αλλά και με την ευρύτερη κοινότητα. Έτσι τα βιώματα είναι συλλογικά, έντονα και υπερβατικά. Η μουσική αποτελεί την πεμπτουσία του πανηγυριού, καθώς το νταούλι και ο ζουρνάς προκαλούν στους πανηγυριστές έντονη συγκίνηση, αναπόληση του παρελθόντος, υπαρξιακό στοχασμό και ξεσηκώνουν τη ψυχή οδηγώντας τη σε ανεξερεύνητα μονοπάτια και εντέλει σε έκσταση. Το καλοκαιρινό πανηγύρι Το καλοκαιρινό πανηγύρι γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα από την Κυριακή της Πεντηκοστής ως τα ξημερώματα της Τετάρτης. Όλα ξεκινούν με πρωτοβουλία του καπετάνιου ή της επιτροπής που έχει οριστεί υπεύθυνη για τα οργανωτικά θέματα, που προσκαλεί τα μέλη της παρέας να ανταμώσουν για να ετοιμαστεί σωστά το πανηγύρι. Κύριο μέλημα η κατάρτιση κατάλογου  των μελών της παρέας και η εξεύρεση ζυγιάς. Της Αναλήψεως , γίνεται πρόβα της παρέας στο μαγαζί,  όπου γλεντούν, υπό τους ήχους της ζυγιάς μέχρι τα ξημερώματα. Εκείνη την ημέρα καταβάλλουν στον ταμία τον ρεφενέ και οριστικοποιείται η σύνθεση της παρέας και ξεκινούν με πολεμικές ή διθυραμβικές ιαχές, σαν να είναι έτοιμοι να μπουν στη μάχη. Αμέσως μετά, η ζυγιά παίζει την μπατουνάδα και άλλα δρομικά τραγούδια, καθώς οι Αη Συμιώτες διαβαίνουν τους δρόμους και τα σοκάκια της πόλης, μεταδίδοντας ένα κύμα ενθουσιασμού και χαράς. Στην «γύρα» που κάνει κάθε παρέα, περνά από τα στέκια των άλλων παρεών για να τους ευχηθεί «Καλό Αη Συμιό». Κυριακή της Πεντηκοστής Μεσημέρι Την Κυριακή το πρωί, μετά την εκκλησία, ξεκινά ο επίσημος εορτασμός. Η ζυγιά κάθε παρέας παίρνει πρώτα τον καπετάνιο και έπειτα τους αρματωμένους από τα σπίτια τους, με συγκεκριμένο τελετουργικό. Οι γυναίκες καλοδέχονται  τον καπετάνιο και τα μέλη της παρέας που θα έρθουν στο σπίτι τους. Ανταλλάσσουν ευχές και τους κερνάνε ούζο και ριβανή. Ο πανηγυριστής Αη Συμιώτης φοράει ήδη τη στολή του, τον ντουλαμά, και περιμένει την παρέα να του φορέσει τα άρματά του. Με τον τρόπο αυτό χρίεται σε συμβολικό επίπεδο και τη χρονιά αυτή μέλος της παρέας. Τα άρματα και τα στολίδια, φορτισμένα με νοηματοδοτήσεις, αποτελούν σύμβολα με θρησκευτικό και ιστορικό περιεχόμενο. Οι εκπρόσωποι των συλλόγων των πανηγυριστών παραλαμβάνουν τις σημαίες από τον ιερέα και τον δίσκο με τα κόλλυβα που προορίζεται για το μνημόσυνο που θα γίνει το πρωί της Δευτέρας στον Μεγάλο Σταυρό, κοντά στο μοναστήρι, για τους πεσόντες αγωνιστές της Εξόδου. Μόλις η ζυγιά κάθε παρέας αντικρίσει τον Κήπο των Ηρώων, σταματά να παίζει, και η κάθε παρέα από εκεί και πέρα πορεύεται σιωπηλή μέχρι τον τύμβο, όπου φυλάσσονται τα οστά των αγωνιστών, και τελείται τρισάγιο στους πεσόντες Εξοδίτες. Βγαίνοντας έξω από τον Κήπο, οι πανηγυριστές, φέροντας μέσα τους ένα  πολύ μεγάλο κομμάτι της ιστορίας, γράφουν ένα νέο. Σε αυτό το σημείο συντελείται αλλαγή της συναισθηματικής τους κατάστασης. Η ζυγιά, που είναι η οπισθοφυλακή κάθε παρέας, αρχίζει να παίζει δρομικά τραγούδια, και οι αρματωμένοι ακολουθούν τους χορευτικούς σκοπούς. Η πορεία κατευθύνεται προς την Πύλη. Διαβαίνοντας την Πύλη, τα πάντα σιγούν.  Έξω από την Πύλη , πλήθος και πάλι υποδέχεται την πομπή, με ιδιαίτερα έντονη εδώ την παρουσία των τσιγγάνων. Ο κόσμος χαιρετά τους πανηγυριστές και τους εύχεται «και του χρόνου».  Όλοι φιλιούνται σταυρωτά και αποχωρίζονται με την ευχή «Άντε καλό χειμωνιάτικο». Το γλέντι τελειώνει - όπως και όταν αρχίζει- υπάρχει πάντα μια ευχή:  «Πάλε καλές αντάμωσες,  πάλε ν’ ανταμωθούμε  στον Αη-Συμιό, στον πλάτανο  και στην κρύα βρυσούλα…»