Yedi Yılım Enkazı скачать в хорошем качестве

Yedi Yılım Enkazı

On altı yaşımın saflığı kalmış avuçlarında, Ben o gün dondum, sen yürüdün gittin uzaklara. Şimdi bir başkası dokunuyor senin saçlarına, Benim yedi yılım sığmıyor bu dar sokaklara. Ona "sevgilim" deyişin, benim idam fermanım, Tükeniyor içimde, sana koşan dermanım. Elimden bir şey gelmiyor, dünya başıma yıkık, Kalbimin her köşesi darmadağın, her yeri kırık. Sana "git" diyemem, "kal" demeye mecalim yok, Senin bende yaran çok, ama ilacın hiç yok. O senin tenini sarar, ben ruhunu beklerim, Yedi yılın üstüne, bin asır daha eklerim. O telefon çalınca, sesin dünyayı durdurur, Bilirim, o yanında ama kalbin bana vurgundur. Onunla gülersin belki, ama benimle ağlarsın, Sen bu imkansız bağla, beni hayata bağlarsın. Başkasıyla olduğunu bilmek, her gün ölmek demek, Yedi yılı bir çırpıda, bir hiçliğe gömmek demek. Senin her "efendim" deyişin, bir umut değil bir yas, Aramızda koca bir uçurum, sönmeyen bir ihtiras. Ne onla mutlusun tam, ne bensiz tam huzurlu, Bizim aşkımız böyle; hep yaralı, hep kusurlu. Özlemek yetmiyor artık, kemiklerim sızlıyor, Ruhum her gece senin kapında gizleniyor. Ona dokunduğun an, benim canım yanıyor, Bu kanayan yaramı, sadece sesin sarıyor Git şimdi ona... Onun kokusu sinsin üstüne. Ama unutma, yedi yılın ahı kalır yüzünde. Ben buradayım, o hiç açılmayan kapının eşiğinde... Hâlâ on altı yaşındayım, senin o kör güneşinde.