1740. W pustyni znojnej i bezwodnej скачать в хорошем качестве

1740. W pustyni znojnej i bezwodnej

1. W pustyni znojnej i bezwodnej Wciąż idę wąską ścieżką w dal. [:Już blisko, blisko mój rodzinny kraj — Tam mnie prowadzi Święty Duch!:] 2. A jeśli słońca nagle zgaśnie blask I noc, i dzień wypełni mrok, [:Dookoła wszystko skryje gęsta mgła — Mym światłem będzie Święty Duch!:] 3. Gdy wrogich ludzi niezliczony tłum Okrąży mnie ze wszystkich stron, [:Gdy zda się, że już śmierci bije dzwon — Zwycięstwo da mi Święty Duch!:] 4. Gdy w drodze do górnej ojczyzny Dla bliskich obcym stanę się [:I przyjaciele pozostawią mnie — Mnie nie opuści Święty Duch!:] 5. A kiedy wszystko, co tu tylko mam, Swą ręką weźmie sroga śmierć, [:Gdy z ciała pozostanie tylko proch — Mnie nie opuści Święty Duch!:]