Η Απιστία Υπό Νέο Πρίσμα скачать в хорошем качестве

Η Απιστία Υπό Νέο Πρίσμα

Το βιντεο αναλύει την πολυπλοκότητα της απιστίας στη σύγχρονη εποχή, εξετάζοντας τα αίτια και τις βαθύτερες ψυχολογικές προεκτάσεις της πέρα από την απλή σεξουαλική επαφή. Η αποψη αυτη υποστηρίζει ότι οι παράλληλες σχέσεις συχνά δεν πηγάζουν από προβλήματα στον γάμο, αλλά από μια ανάγκη ανακάλυψης του εαυτού, αναζήτησης ζωντάνιας και αντιμετώπισης της θνητότητας. Παρά το γεγονός ότι η προδοσία προκαλεί βαθύ τραύμα στην ταυτότητα του απατημένου συντρόφου, η κρίση αυτή μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για ειλικρινή επικοινωνία και αναγέννηση της σχέσης. Το κείμενο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η απιστία επαναπροσδιορίζει τους δεσμούς, αναγκάζοντας τα ζευγάρια να επιλέξουν αν θα τερματίσουν την κοινή τους πορεία ή αν θα οικοδομήσουν έναν νέο, πιο ουσιαστικό γάμο πάνω στα ερείπια του παλιού. Συνολικά, η προσέγγιση αποφεύγει τις ηθικιστικές κρίσεις, εστιάζοντας στην κατανόηση της ανθρώπινης επιθυμίας και της συναισθηματικής ασφάλειας. Παρόλο που η τυπική υπόθεση είναι πως αν κάποιος απατά, υπάρχει πρόβλημα είτε στη σχέση είτε στον ίδιο τον άνθρωπο, τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτό δεν ισχύει πάντα, καθώς **απατούν ακόμα και άνθρωποι που είναι ευτυχισμένοι στον γάμο τους**,. Συχνά πρόκειται για άτομα βαθιά μονογαμικά που αγαπούν τους συντρόφους τους, αλλά βρίσκονται σε μια σύγκρουση μεταξύ των αξιών τους και της συμπεριφοράς τους. Οι λόγοι πίσω από την απιστία των ευτυχισμένων ανθρώπων και αυτά που πραγματικά αναζητούν συνοψίζονται στα εξής: *1. Αναζήτηση ενός νέου εαυτού και όχι απαραίτητα ενός νέου συντρόφου* Η απιστία συχνά δεν αφορά την απομάκρυνση από τον σύντροφο, αλλά την απομάκρυνση από το άτομο που έχει γίνει ο ίδιος ο θύτης μέσα στη σχέση. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, οι άνθρωποι δεν ψάχνουν τόσο ένα άλλο άτομο, όσο αναζητούν έναν **άλλο εαυτό**. Μέσα από την παράλληλη σχέση προσπαθούν να επανασυνδεθούν με χαμένα κομμάτια του εαυτού τους, να βιώσουν μια εφηβεία που δεν έζησαν ποτέ ή να ξεφύγουν από τους ρόλους του «καλού παιδιού» ή του υπεύθυνου γονέα που υπηρετούσαν για χρόνια. *2. Η ανάγκη για ζωτικότητα (Aliveness)* Το κοινό στοιχείο που αναφέρουν οι άνθρωποι που διατηρούν εξωσυζυγικές σχέσεις είναι ότι αισθάνονται «ζωντανοί». Οι σχέσεις αυτές αποτελούν συχνά μια απόπειρα να νικήσει κανείς τη συναισθηματική «νέκρωση» και λειτουργούν ως αντίδοτο στην αίσθηση του θανάτου. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες συμπεριφορές εκδηλώνονται συχνά μετά από απώλειες (π.χ. θάνατος γονέα, ασθένεια), όταν το άτομο αναρωτιέται «Αυτό ήταν; Υπάρχει κάτι άλλο;». *3. Επιθυμία για προσοχή και μοναδικότητα* Αντίθετα με την κοινή πεποίθηση, οι παράλληλες σχέσεις δεν έχουν να κάνουν τόσο με το σεξ, όσο με την **επιθυμία**: την ανάγκη του ατόμου να αισθάνεται σημαντικό, ξεχωριστό και ότι κάποιος το προσέχει. Η ίδια η δομή της απιστίας, το γεγονός ότι ο εραστής είναι κάτι που δεν μπορείς να έχεις ολοκληρωτικά, τροφοδοτεί διαρκώς αυτή την επιθυμία,. *4. Η έλξη του απαγορευμένου και η ελευθερία* Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι αναζητούν επίσης ελευθερία, αυτονομία και σεξουαλική ένταση,. Ακόμα και όταν υπάρχει ελευθερία στη σχέση, η δύναμη του απαγορευμένου παραμένει δελεαστική. Το να κάνει κάποιος αυτό που υποτίθεται ότι δεν πρέπει, του δημιουργεί την αίσθηση ότι κάνει πραγματικά αυτό που θέλει. Συνοψίζοντας, η απιστία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι μια πράξη προδοσίας, αλλά ταυτόχρονα και έκφραση μιας βαθιάς λαχτάρας για σύνδεση, καινοτομία και επαναφορά της χαμένης ζωτικότητας,.