Strumień | Starówka strumieńska | Park z fontanną solankową | Sanktuarium św. Barbary скачать в хорошем качестве

Strumień | Starówka strumieńska | Park z fontanną solankową | Sanktuarium św. Barbary

Strumień Nazwa miasta wiąże się z położeniem nad rzeczką wpadającą do Wisły. Jako wieś książęca Strumień znany był od 1223 r. Strumień po raz pierwszy wspominany jest w 1293 r. w piśmie, w którym Przemysław, książę raciborski, daje Wojanowi – dzierżawcy sąsiedniego dworu w Pawłowicach, 50 frankońskich łanów między Bziem a Golasowicami aż po potok Czorny Strumień. Wioska pomyślnie się rozwijała. Tędy biegły szlaki handlowe od Cieszyna i Skoczowa do Bielska i Pszczyny. W 1482 r. właścicielem wsi został marszałek dworu książęcego Mikołaj Brodecki i w tym samym roku uzyskał od księcia zgodę na utworzenie miasta. Parafia katolicka pod wezwaniem świętej Barbary została erygowana w 1498 r. W dniu 26 września 1503 r. król Czech i Węgier Władysław II Jagielończyk potwierdził prawa miejskie. Mikołaj Brodecki założył liczne stawy od Ochab aż do Strumienia. W 1495 r. otrzymał pozwolenie na budowę drewnianego kościoła. Powstała plebania, obok której stanęła szkoła, ochronka dla biednych i opuszczonych chorych zwana szpitalem. Brodecki umiera w 1518 r. W 1572 r. miasto strawił pożar. Strumień udało się odbudować. Książę ustanowił kolejne przywileje. Mieszczenie mogli ścinać drzewa z książęcych lasów i łowić ryby. Do pożaru w 1793 roku wszystkie domy i obiekty użyteczności publicznej były drewniane. Ze względu na podmokły teren zalewany dwa razy w roku przez powodzie, obiekty zbudowane w rynku posiadały tzw. podcienia, wyłożone drewnianymi bierwionami. Podobnie wyłożone były główne ulice, dzisiejsza 1 Maja, Pocztowa i ks. Londzina. Po wspomnianym pożarze w 1793 roku, który strawił 73 domy, ratusz, areszt i browar, odbudowano już większość budynków jako murowane. Kilkadziesiąt budynków odbudowano jednak jeszcze w drewnie. Do końca II wojny światowej pozostało ich jeszcze trzynaście. Wskutek corocznych powodzi (2-3 razy w roku), licznych, trawiących często prawie całe miasto pożarów (największy w roku 1572r., 1668r. i 1793r.), kilku epidemii, głodu i innych nieszczęść spowodowanych przez przemaszerowujące wojska w okresie wojny 30-letniej, najazdu szwedzkiego, wojen napoleońskich, itp. Strumień, ani okoliczne wsie nie mogły się prawidłowo rozwijać. Pewne ożywienie w życiu miasta i okolicy oraz nadzieję na szybszy rozwój przyniósł przełom XIX i XX wieku. Jednak nadzieje na szybszy rozwój Strumienia zaczęły się rzeczywiście spełniać w drugiej połowie XX w. po odbudowaniu zniszczeń, jakie Strumieniowi przyniosła II wojna światowa. Starówka strumieńska Malowniczo prezentuje się pierzeja wschodnia Rynku z rzędem piętrowych kamieniczek mieszczańskich, ustawionych kalenicowo i okrytych mansardowymi dachami. Mimo, że zostały gruntownie przebudowane w XIX w. ich barokowe formy zdradzają wcześniejsze pochodzenie Ratusz w Strumieniu - wzniesiony został około 1628 r. i jest najstarszym zachowanym budynkiem ratusza w woj. Śląskim. Pierwotnie barokowy, przebudowany w II-połowie XVIII wieku, m.in. elewacja frontowa, w której zastosowano elementy późnobarokowe. Obiekt usytuowany w zachodniej pierzei placu rynkowego w linii zabudowy. Budynek trzykondygnacyjny z wieżą na osi, wzniesiony na planie prostokąta z układem dwutraktowym pomieszczeń i sienią pośrodku przyziemia, w tylnym trakcie budynku, przy sieni, klatka schodowa. Elewacja frontowa pięcioosiowa, symetryczna, w środkowej partii wieża, o zaokrąglonych narożach wysunięta nieco przed lico elewacji, zakończona hełmem cebulastym z latarnią i iglicą. We wnętrzach zachowały się sklepienia kolebkowe w piwnicach oraz sklepienie kolebkowe z lunetami w sieni. Pomnik ofiar hitleryzmu w Strumieniu W grudniu 1944 r. rozpoczęto ewakuację obozu oświęcimskiego. Jeden ze szlaków, którym przez kilka tygodni hitlerowcy pędzili więźniów, prowadził przez okolice Strumienia. Dziesiątki więźniów padło z wyczerpania, dobijanych w przydrożnych rowach. Wymowny pomnik ofiar hitleryzmu wystawiono na skraju parku w Strumieniu w 1963 r. wg. projektu Ryszarda Sroczyńskiego z Bielska-Białej. Fontanna solankowa znajduje się w strumieńskim parku. Wykorzystuje źródła solanki jodowo- bromowej z Zabłocia (odkryte w 1891 r.). W litrze zabłockiej solanki są 144 miligramy jodu - ewenement na skalę światową. Sanktuarium św. Barbary w Strumieniu Kościół murowany poświęcony 5 grudnia 1790 r. Zbudowany obok wcześniejszej drewnianej świątyni. Stał się nową siedzibą parafii strumieńskiej istniejącej od 1454 r. Odbudowany ze zniszczeń wojennych w latach 50-tych XX w. i odnowiony w okresie 1990-2004 r. W 2009 r. podniesiony do rangi Sanktuarium Świętej Barbary. Wewnątrz cenne obrazy oraz relikwie patronki i innych świętych. Informacja ze strony https://www.strumien.pl/strumien2 i z informacji na tablicach w mieście #Strumień #starówkaStrumieńska #ratuszStrumień #fontannaSolankowa #pomnikOfiarHitleryzmu #sanktuarium #sanktuariumŚwBarbary #polska Polska | Strumień | Starówka strumieńska | Park z fontanną solankową | Sanktuarium św. Barbary wrzesień 2023