Dziennik Telewizyjny z dna komuny - 29 10 1984 - gdy telewizja nie była rozrywką, tylko obowiązkiem скачать в хорошем качестве

Dziennik Telewizyjny z dna komuny - 29 10 1984 - gdy telewizja nie była rozrywką, tylko obowiązkiem

„Dziennik Telewizyjny za komuny? Ach, to był taki serial, który nigdy się nie kończył, a każdy odcinek był tak samo… no cóż, „inspirujący”. To była jak taśma produkcyjna propagandy, gdzie każdy kęs informacji był dokładnie przeżuty, przyprawiony i podany na srebrnej tacy z napisem: „Uwierz, bo inaczej”. Ale spokojnie, nie martwcie się. W końcu to były czasy, gdy telewizja nie była rozrywką, tylko obowiązkiem. O 19:30 cała Polska siadała przed telewizorami, bo inaczej sąsiedzi by donieśli. A co tam było? No cóż, kochani, to był taki mix: 80% sukcesów partii, 15% pogody (która zawsze była „odpowiednia”), i 5% wiadomości ze świata, ale tylko tych, które pasowały do narracji. I tak, drodzy państwo, Dziennik Telewizyjny to był taki teatr absurdu, gdzie każdy aktor grał swoją rolę z powagą, a publiczność wiedziała, że to wszystko to jedna wielka fikcja. Ale hej, to nie wada, to… no cóż, to sztuka! Gdzieś pomiędzy przemówieniami Gierka, a zdjęciami kombajnów, które zawsze pracowały „wydajniej niż planowano”. A dlaczego był zły? No cóż, kochani, to nie był po prostu zły – to był jak zupa, którą ktoś przypalił, ale każdy musiał ją jeść, bo inaczej by zamarzł. To było narzędzie kontroli, które miało przekonać nas, że czarne jest białe, a białe… no cóż, nie istnieje. Ale hej, to nie wada, to… no cóż, to kreatywność! I tak oto, kochani, Dziennik Telewizyjny to był taki nasz mały, polski „Truman Show”, tylko bez happy endu. Ale spokojnie, przynajmniej mieliśmy co oglądać. [Światło gaśnie, ty schodzisz ze sceny, a publiczność wstaje z mieszanymi uczuciami – śmiechu, zdziwienia i lekkiego niepokoju.] Tagi: #komuna #DziennikTelewizyjny #propaganda #absurd #historia #Polska #telewizja #sztuka #kontrola #fikcja #Gierek #kombajny #TrumanShow #happyend #publiczność #teatr #informacja #pogoda #sukcesy #partia