У нас вы можете посмотреть бесплатно Με τρολάρουν τα πουλιά-Η σωτηρία της ψυχής (Φινάλε)-Σταμάτης Κραουνάκης & Σπείρα Σπείρα-Gazarte 2020 или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Από την μοναδική εμφάνιση του Σταμάτη και της ομάδας του στο Gazarte, στο Γκάζι, στις 31/10/2020. / mat99lives Μαζί του: Δημήτρης Ανδρεάδης πιάνο, πλήκτρα Χρήστος Γεροντίδης φωνή, καχόνε Σάκης Καραθανάσης φωνή, καχόνε Κώστας Μπουγιώτης φωνή, καχόνε Βάιος Πράπας μπουζούκι, κιθάρα, φωνή Γιώργος Στιβανάκης φωνή, καχόνε Γιώργος Ταμιωλάκης βιολοντσέλο Ήχος – Γιώργος Τσατσούλης Φώτα – Κώστας Μπλουγουράς Ηχητική υποστήριξη – Δημήτρης Στρίγγος- EPOCA PRODUCTIONS Με τρολάρουν τα πουλιά Στίχοι - Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης Μία δομή έφτιαξα σπίτι κι έρχονται απ' το φεγγίτη τα πουλιά της οικουμένης και μου λεν τι περιμένεις Τα ταΐζω ψιχουλάκια ξεροκόμματα φιλάκια το ψωμί που περισσεύει πάντα κάπου χρησιμεύει Με τρολάρουν τα πουλιά ορφανή μου αγκαλιά μου τη λένε με τη μία ζήτω η αποδημία Με τρολάρει και τ' αηδόνι σκουριασμένο μου μπαλκόνι ρίχνε ψίχουλα αφέντη πω ρε φίλε ποπό γλέντι Μία δομή καινούργια λέξη κι οποίος από μας αντέξει να 'ρθει να μου εξηγήσει ποια δομή θ' αποδομήσει Τα πουλιά όλου του κόσμου στο φεγγίτη ψέλνουν φως μου ξεροκόμματα φιλάκια τ' ουρανού τα προσφυγάκια Η σωτηρία της ψυχής Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης Της εξοχής τα πρωινά θα τα βρούμε ξανά αγκαλιά στο κρεβάτι και δεν πειράζει που τόσο νωρίς θα κοιτάμε χωρίς να γυρεύουμε κάτι. Της σιγουριάς τα υλικά είναι λόγια γλυκά σε κασέτες γραμμένα γι' αυτά που ήρθανε τόσο αργά μα τα πήρε η καρδιά με τα χέρια ανοιγμένα. Η Σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα σαν ταξιδάκι αναψυχής μ' ένα κρυμμένο τραύμα. Μια παραλία ερημική και ν' απλώναμε εκεί της ζωής μας το βήμα και δεν πειράζει που τόσα φιλιά πριν να γίνουν παλιά θα τα πάρει το κύμα. Κι εκεί στην άκρη της γραμμής θα χαρίζουμε εμείς τα παλιά μας κομμάτια σ' αυτά που ήτανε τόσο μικρά μα που ρίχναν σκια για να μοιάζουν παλάτια.