240. Nie wiem dlaczego скачать в хорошем качестве

240. Nie wiem dlaczego

Autor tekstu Daniel Webster Whittle, urodzony w 1840 roku w Massachusetts, przeszedł niezwykłą drogę od żołnierza na polach bitew wojny secesyjnej po jednego z najbardziej wpływowych autorów pieśni chrześcijańskich swoich czasów. Jako major armii Unii stracił prawą rękę w bitwie pod Vicksburgiem, a czas spędzony w niewoli i szpitalu polowym stał się momentem jego duchowego przełomu, gdy czytając Nowy Testament i modląc się z umierającym współwięźniem, odnalazł osobistą wiarę. Po wojnie odnosił sukcesy jako kierownik w firmie zegarmistrzowskiej, jednak za namową słynnego ewangelisty D.L. Moody’ego porzucił stabilną karierę, by całkowicie poświęcić się służbie kaznodziejskiej, podczas której zaczął pisać teksty pieśni pod pseudonimem El Nathan. Historia powstania jego najsłynniejszego utworu „Jednak wiem, komum ja uwierzył”, napisanego w 1883 roku, jest ściśle związana z jego głęboką refleksją nad słowami apostoła Pawła z 2. Listu do Tymoteusza, gdzie apostoł pisze o pewności zbawienia mimo cierpień. Whittle stworzył tę pieśń jako osobiste wyznanie wiary, celowo konstruując zwrotki w taki sposób, by przyznawać się w nich do ludzkiej niewiedzy – pisał, że nie rozumie, dlaczego Bóg okazał mu łaskę, ani jak działa Duch Święty w sercu człowieka. Ten zabieg literacki miał na celu uwypuklenie potężnego refrenu, w którym Whittle, wspierany muzyką Jamesa McGranahana, ogłasza z absolutną pewnością, że choć nie zna odpowiedzi na wszystkie teologiczne pytania, to zna Osobę, której zaufał i która ma moc zachować jego duszę. Pieśń ta stała się testamentem jego życia, w którym połączył bolesne doświadczenia wojenne z niezachwianą nadzieją, pozostając do dziś jednym z najważniejszych hymnów o pewności Bożej opieki. Autor muzyki James McGranahan, urodzony w 1840 roku w Pensylwanii, był wybitnym amerykańskim muzykiem i kompozytorem, którego talent nadał brzmienie wielkim przebudzeniom religijnym XIX wieku. W przeciwieństwie do wielu ówczesnych samouków, posiadał on gruntowne wykształcenie muzyczne, zyskując uznanie jako utalentowany tenor oraz pedagog. Przełomowym momentem w jego życiu była tragiczna śmierć Philipa Blissa w 1876 roku – po tym wydarzeniu słynny ewangelista D.L. Moody namówił McGranahana, by ten porzucił obiecującą karierę w muzyce świeckiej i zajął się prowadzeniem śpiewu podczas wielkich kampanii ewangelizacyjnych. To właśnie wtedy rozpoczęła się jego owocna, wieloletnia współpraca z D.W. Whittle'em, w ramach której McGranahan komponował podniosłe, a zarazem przystępne melodie do tekstów pisanych przez „Majora”. Tworząc muzykę do pieśni „Jednak wiem, komum ja uwierzył” w 1883 roku, po mistrzowsku oddał on strukturę tekstu, budując muzyczny kontrast między spokojnymi, niemal pytającymi zwrotkami a triumfalnym, pełnym mocy refrenem, który do dziś porywa zgromadzenia swoją pewnością i dynamiką. McGranahan zapisał się w historii również jako pionier wprowadzenia chórów męskich do muzyki gospel, co nadało jego dziełom charakterystyczną głębię i męską energię. Przez dekady podróżował z Whittle’em po Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, pozostawiając po sobie setki hymnów, które dzięki jego zmysłowi do pięknych harmonii stały się fundamentem tradycyjnej hymnologii chrześcijańskiej na całym świecie.