У нас вы можете посмотреть бесплатно Piaski - Ruiny dawnego zboru - Szlakiem Arian или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Arianie, zwani Braćmi polskimi byli najbardziej radykalnym odłamem polskiej reformacji. Wywodzili się od Ariusza, wczesnochrześcijańskiego myśliciela. Odrzucali Trójcę Świętą oraz w wielu aspektach literalnie traktowali zapisy Pisma Świętego. Doktryna ta została uznana przez Kościół katolicki za herezję, Ariusza skazano na wygnanie, a ariańskie księgi spalono. Bracia polscy wyodrębnili się z polskiego kalwinizmu. Powstali dzięki działalności teologów ewangelickich oraz prześladowanym przez inkwizycje unitarianach. Przez ponad sto lat byli częścią naszej kultury. Ich charakterystyczne drewniane miecze oraz nowatorskie spojrzenie na kościół stanowiły charakterystyczny obraz polskiej reformacji. W trakcie potopu szwedzkiego zostali decyzją sejmu wygnani z kraju. Dalsze praktykowanie arianizmu było karane śmiercią. Bracia polscy w większości opuścili Polskę. Kontynuowali swoją działalność na obczyźnie, a całkowicie znikli w 1803 roku. Lubelszczyzna była jednym z głównych ośrodków Arian. Zostało po ich niewiele śladów, lecz do dziś można odnaleźć elementy świadczące o ich historii. Jednym z miejsc, gdzie arianizm był wyjątkowo silny były pod lubelskie Piaski. Wspólnota istniała tam do 1645 roku obok luteranów, kalwinów i katolików. Dziś śladem po protestantach są ruiny wzniesionego w 1785 roku zboru kalwińskiego. Jego powierzchnia wynosi ponad 200 metrów kwadratowych. Do dnia dzisiejszego zachowały się mury oraz fundamenty. Cały obszar przeszedł gruntowną rewitalizację. Zamiast straszyć wśród krzaków, jest pomnikiem dawnej kultury i stanowi wspaniały przystanek dla podróżujących pobliską Drogą Krajową Nr 17.