Zrozumieć Jordanesa: początki Gotów i Słowian w kontekście скачать в хорошем качестве

Zrozumieć Jordanesa: początki Gotów i Słowian w kontekście

Historiografia Słowian zaczyna się od Jordanesa. No i Prokopiusza, ale Prokopiusz nie wzbudza takich kontrowersji, emocji i wątpliwości jak Jordanes. Czy Jordanes jest wiarygodny? Bo jak coś nie pasuje jakiemuś badaczowi do koncepcji u Jordanesa to od razu zarzuca mu się niewiarygodność. Kilka dni temu miałem okazję słuchać wykładu Łukasza Niesiołowskiego-Spanò, oczywiście na temat początków judaizmu i dziejów Żydów. Odnosząc się do Biblii jako źródła historycznego stwierdził: "My jako historycy warsztatowo jesteśmy uczeni tego, że dostajemy teksty i mamy się nauczyć krytycznej lektury tego tekstu, i zakładamy, że ten tekst nas oszukuje, to znaczy autor chce nas wprowadzić w błąd. Nie jest to obecne podejście, ale takie są źródła studiów historycznych jako metody. To znaczy fałszowano różne teksty w średniowieczu, takie dokumenty np. przywileje dawane komuś i nowożytna historia mówiła ok, ale to nie są prawdziwe teksty, okazuje się, że to jest falsyfikat. Dlatego drążymy tekst, żeby powiedzieć prawdziwy czy nieprawdziwy. I to robi historyk". Te słowa uświadomiły mi, że nie jestem, nie będę i nie chcę być historykiem. Badając przeszłość nigdy nie zakładam, że źródło nas oszukuje, że pisarz starożytny czy średniowieczny chce nas wprowadzić w błąd. Po prostu chcę go zrozumieć. Poznać jego charakter, horyzonty, wykształcenie, upodobania, sympatie i antypatie, cel, przyświecający temu, że coś pisze, czytelnika wyobrażonego, dla którego pisze. Oczywiście taki cel może być niegodziwy jak w przypadku fałszerzy dokumentów, którzy chcą uzyskać jakąś realną korzyść. I dla mnie wszystkie te teksty są wiarygodne, tylko każdy odkrywa nam jakiś inny kawałek dawnej rzeczywistości. Choćby i taki, że bywali i fałszerze w dawnych czasach. Dla korzyści, albo dla sławy, jak twórcy apokryfów podszywający się pod uznanych autorów. To negatywne, wrogie wobec źródła nastawienie metodologii historycznej uświadomiło mi, dlaczego koncepcje historyków są nieraz tak całkowicie nieakceptowalne. Bo że mogą być różne interpretacje to sprawa oczywista, ale rozstrzał tych interpretacji i ich wzajemna sprzeczność nieraz porażają. Dążenie do ułudy odkrycia prawdy historycznej, połączone z nieufnością wobec źródła, założeniem, że jego autor zawsze kłamie, tak jak zakładali Rzymianie wobec niewolników, którzy mogli zeznawać w dowolnej sprawie karnej wyłącznie po poddaniu ich torturom, gdyż zawsze kłamią, to wszystko prowadzić może do ogromnej buty i zadufania w możliwości rozeznania sprawy za sprawą metody historycznej. Czyli krytycznej lektury tekstu. Czyli nie zrozumieć autora, poznać jego świat, umysłowość, język, stylistykę wypowiedzi, tendencyjność, ambicje, ale krytykować tekst. A w oparciu o co krytykować? Historyk u schyłku swego życia krytykuje tekst w oparciu o doświadczenie, o tysiące tekstów przeczytanych w życiu. A w oparciu o co ma krytykować tekst historyk, który takiego doświadczenia nie ma? I chyba po raz pierwszy uświadomiłem sobie, po co ja filolog literaturoznawca, językoznawca wchodzę w przestrzeń badań nad przeszlością i po co zawracam głowę swoimi opowieściami moim PT Czytelnikom. Ponieważ jestem głęboko przekonany, że źle, fałszywie i nieprawdziwie rekonstruujemy przeszłość, jeśli zakładamy, że źródło chce nas oszukać, a jego autor wprowadzić w błąd. Moje założenie jest zupełnie inne. Musimy zrozumieć, z kim mamy do czynienia i wtedy z każdego tekstu, nawet za falsyfikatu dowiemy się ciekawych rzeczy o przeszłości. Jeżeli podoba Ci się podcast INTERPRETACJE możesz go wesprzeć w serwisie Patronite.pl: 👉 https://patronite.pl/podcastinterpret... https://suppi.pl/interpretacje Albo postawić symboliczną kawę w serwisie Buycoffee.to: 👉 https://buycoffee.to/podcastinterpret...