У нас вы можете посмотреть бесплатно Sulo - ბოჰემა или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Official Facebook Page: / gig-life-514159518612954 © 2023 Giant Records (Mixing / Mastering: Gig-Life) (Lyrics) [ ] დღეს, როგორც არასდროს ვიგონებ მიზეზს (სიგონორე მიმზერს). ამ მოღალულ ფურცლებიდან თავს თუკი გავაღწევ (ღრმა ნაწერს). მე ‘უსიტყვობის ქარს’ შევეთვისე (შეუვალ მიზერს). და სანამ გეტყვი, დამცდები ვიღაც დამასწრებს (დანას ვწვდე?!). და მეც ვთამაშობ დუმილის პერსონაჟს (სანამ შენ მსქროლავ). სიშორე მტკივა, თუმც უსიტყვობის ვკვალავ წრეს. თან უამრავ სიტყვას იტევს ჩემი პერსონა (მე ვერ ვარ სრულად). ვერ გიმხელ, ვერ დამცდი და ვიღაც დამასწრებს. და იქნებ ფიქრობ, რომ არ მიბრძოლია (ვჯაბნი ამ ფორიაქს). ბავშვური სიმორცხვით რომ ფურცელს ვენიღბე (უცვლელ ვერლიბრებს ). ჩემი ხარ ყველგან თან რა სიშორეა. სხვის გულშიც ჩემი ხარ და თუმცა ვერ გიმხელ (უცაბედ სიტყვებს). მე, უშენოდ ბინაც ვიუცხოვე ქაღალდის (დავმთავრდი). ამგვარი, განვქარდი უკვალო აზრებად - მე, რაღაც ცივი და უგრძნობი ტალახი. შენ - რაღაც თბილი და უბრალო არსება - მე რომ ‘ნი’ დავარქვი.. მის : იქ სადღაც ჩვენ, იმ სადა წლებს.. სილაღით გინახავ შენ, ვით ნაჯღაპნს ძველს.. ის თეთრი კომშის კაბა თუ ტანის ამოდ რხევა, ვერ წაშლის ამოხევა ამ ბოჰემას - მოგონების სულიდან… 2x და დღეს რას გეტყოდი?! თითქოს სტროფის ენა მესმის. რამდენმა გადაგწერა ‘ნი’ აქ კოპირება Mc’-იმ. თუმცა არც გიცნობენ, ანდა მათ რა იციან. ჩემშია ‘ნამდვილი ნი’, ისინი მე განმიცდიან. იდეის სათავედ გცნობდი, შენ ქალი ხარ და გესმის - რამდენიც გავათავე სტროფი - იქ, დაიბადა Mc’-ი. ცოცხალი ვის ვარგივარ ნი, თუკი სიტყვას ვუცვლი ფორმას, სულ წინ რომ ვარ. სიბანგით განვექარგე მე ამ უცილობელ უმწირობას. ავიბარგე, ვყვირი! როგორია დააჯერო მშობელს - ‘დედი, არ ვარ სიყალბის გზირი, ამიტომ ამ ჩეროს მშორეს’. და მერე ყველა სიტყვა ამოვძალე, ამორძალის სიტყვარს. რითმა საოცარი, გამოვცარი ამო ძრავით არ მითქვამს! - რაც კი მითქვამს - თუნდაც გამოცანით, გამოვწან რაც მიტკლად! სულის ამ ორ ძახილს, ამოძახილს და ამოდ ძრახვის სიტკომს - განევრცო რაც პუბლიკის სივრცობს - კიდევ ათასს გიძღვნი მე ‘ნი’. შენ ხომ სათავე ხარ სენის, იდეა და რიდე ფრენის. მე ვინ გამომაჩენს აწი, ნაწერს აწიატებს მტვერი და მეც ვაწიოკებ ამ წრის, ამაყ ლაწირაკებს წერით. თვალწინ შენი კაბა ნაჭრის, რა ჭვივი და ნამწვი მზივით. ერთხელ ამანთე და დამწვი, უმისამართო და… მის: იქ სადღაც ჩვენ, იმ სადა წლებს. სილაღით გინახავ შენ, ვით ნაჯღაპნს ძველს… ის თეთრი კომში კაბა თუ ტანის ამოდ რხევა, ვერ წაშლის ამოხევა ამ ბოჰემას - მოგონების სულიდან… 2x