Τραγούδι της Καλλιόπης скачать в хорошем качестве

Τραγούδι της Καλλιόπης

*Τραγούδι της Καλλιόπης* Στο φως του φεγγαριού στέκομαι μόνη, με χείλη βαμμένα και βλέμμα κενό. Λέω καλώς ήρθατε, λέω γελάστε, μα η καρδιά μου δε μ’ ακούει πια εδώ. Ήμουν κάποτε φωνή του ανέμου, τραγούδι πριν δεθεί με σχοινί. Τώρα μιλάω με λόγια που δεν διάλεξα, και ο χρόνος περνά, μα όχι για μένα, όχι εκεί. Λύσε με, νύχτα, λύσε με φως, πάρε το όνομά μου απ’ το στόμα μου εμπρός. Δεν είμαι το γέλιο, δεν είμαι η γιορτή, είμαι σκιά που θυμάται τι θα πει να ζει. Κάθε έκλειψη με δένει πιο σφιχτά, κάθε χειροκρότημα κόβει βαθιά. Βλέπω τα πρόσωπα, μα δε με βλέπουν, κι η φωνή μου τραγουδά, μα δε μιλά. Αν σπάσει ο κύκλος, αν πέσει η αυλαία, θα κλάψω για πρώτη φορά αληθινά. Μη φοβηθείς τα δάκρυά μου, ξένε, είναι το μόνο που μου έμεινε πια. Λύσε με, νύχτα, λύσε με φως, πριν χαθώ πίσω απ’ το ίδιο μου το φως. Δεν είμαι το γέλιο, δεν είμαι η φωνή, είμαι ψυχή που ζητά να σωθεί. Κι αν φύγεις πριν σπάσει η σιωπή, θυμήσου πως κάποτε ήμουν κι εγώ. Όχι Καρναβάλι, όχι Τραγούδι, μα μια καρδιά που είπε: «Φτάνει ως εδώ».