Kalem sûresi (17-33 ayetler) Tefsir - Muharrem Çakır скачать в хорошем качестве

Kalem sûresi (17-33 ayetler) Tefsir - Muharrem Çakır

17 - Biz onlara da belâ verdik, bahçe sahiplerine verdiğimiz gibi. Hani onlar sabah olunca bahçeyi mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi. 18 - İstisna da etmiyorlardı ("inşaallah" demiyorlardı). 19 - Fakat onlar uyurken dolaşıcı bir belâ onu sardı da, 20 - Bahçe simsiyah kesiliverdi. 21 - Derken sabahleyin birbirlerine seslendiler: 22 - "Haydi, devşirecekseniz erkenden ekininize gidin" diye. 23 - Derken fırladılar, aralarında fısıldaşıyorlardı. 24 - "Sakın bugün hiçbir yoksul bahçeye girip yanınıza sokulmasın" diyorlardı. 25 - (Zanlarınca yoksulları) engellemeye güçleri yeterek erkenden gittiler. 26 - Fakat bahçeyi gördüklerinde: "Biz herhalde yanlış gelmişiz" dediler . 27 - "Yok, biz mahrum edilmişiz." (dediler). 28 - İçlerinde en makul olanı şöyle dedi: "Ben size Rabbinizi tesbih etsenize dememiş miydim?" 29 - "Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zalimler imişiz." (dediler). 30 - Ardından suçu birbirlerine yüklemeye başladılar. 31 - Yazıklar olsun bize, dediler, biz azgınlarmışız. 32 - Ola ki Rabbimiz bize onun yerine daha hayırlısını verir. Biz Rabbimize yönelir, ondan umarız. 33 - İşte azap böyledir. Elbette ahiret azabı daha büyüktür. Fakat bilselerdi.