Ağrı Taşlıçay Ermeni Vahşeti Tanığı Gülhanım Kızılkaya ( 1911 ) скачать в хорошем качестве

Ağrı Taşlıçay Ermeni Vahşeti Tanığı Gülhanım Kızılkaya ( 1911 )

Ağrı'da 1915 olaylarını yaşayan, anne ve babasından dinleyen 103 yaşındaki Gülhanım Kızılkaya, o dönem kaybettiği yakınlarının üzüntüsünü halen yaşıyor. Kızılkaya: "Öldüren onlar, talan eden onlar, gelinleri ve kızları götüren onlar, köylerimizi basıp bizleri evlerimizden çıkaran onlar, camilerimizi hareme çeviren onlar, nasıl oluyor da soykırım onlara uygulanıyor" Adnan Menderes Mahallesi'nde oğluyla yaşayan Azeri uyruklu Kızılkaya, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 1915 olaylarına küçük bir çocukken şahit olduğunu, olayları dönemin Canlı tanığı anne ve babasından defalarca dinlediğini söyledi. Kızılkaya, nüfus cüzdanı değişikliğinde yaşının küçük kaydedildiğini, 103 yaşında olduğunu belirterek, o dönem yaşananları az da olsa hatırladığını vurguladı. Ermenilerin soykırım iddialarının doğru olmadığını savunan Kızılkaya, "Söylentiler tamamen yalan. Asıl soykırımı onlar yaptı. Öldüren onlar, talan eden onlar, gelinleri ve kızları götüren onlar, köylerimizi basıp bizleri evlerimizden çıkaran onlar, camilerimizi hareme çeviren onlar, nasıl oluyor soykırım onlara uygulanıyor" dedi. Kızılkaya, 1915 olaylarının acısını halen yaşadıklarını anlatarak, şöyle konuştu: "Benim babama Ermeniler Gılava Aziz derlerdi. Gılava toplumda yeri büyük olan anlamına geliyordu. Babam devamlı bu olayların içindeydi. Ermenilerin yaptıkları hakaretlerden canı çok yanmış biriydi. Olayları hayal hatırlıyorum. Babamın ve annemin anlattıklarıyla anımsıyorum. Ben çok küçükken Ermeniler buralara gelip yıllarca kaldı. Camileri kendilerine ev etmişlerdi. Gündüz resmen etrafı talan edip akşam camide uyuyorlardı. Camiler cami olmaktan çıkmıştı. Ellerinde kılıç, gelenin gideni boynunu vuruyorlardı. Kiminin annesi, kiminin dedesi, kiminin kardeşi Ermeniler tarafından öldürüldü. O kadar yıkıp talan ettikten sonra çıkıp Ermenistan'a gittiler." Ermenilerin yaz aylarında bölgeye geldiklerine dikkati çeken Kızılkaya, şöyle devam etti: "Azeriler merkezlerde, Kürtler ise dağlık alanlarda yaşıyordu. Onlar geldiklerinde bizler Kürtler'in yanlarına gidiyorduk. Hatta bir defasında Ermeniler yine köylerimizi Basınca dedem ve ninem kundaktaki çocuğunu kucağına alıp, yanlarındaki kalabalıkla beraber Düzmeydan adı verilen Kürt köyüne sığınmak için kaçıyor. Ninem hali olmadığından çocuğu bir köşede bırakıp kaçmaya devam etmek istiyor. Yanındakilerden birisi durumu kabullenmeyince çocuğu o alıyor. Beraber Düzmeydan köyüne çıkıyorlar. Köyde bir eve sığınıyorlar. Fakat Ermenilerden biri o köyde olduğunu görüyor. O Ermeni dedeme sataşıp, onu vurmak için bahane arıyor. Köyde yaşayan Kürtler'den bir yaşlı oradan çıkıp Ermeni'yi uyararak dedemin onun arkadaşı olduğunu, yanlış yapması halinde kendisini öldüreceğini söylüyor. Bunun üzerine Ermeni korkup oradan uzaklaşıyor. Günlerce orada kalıyorlar, köylerine döndüklerinde her yeri talan edilmiş ve evlerini yakılmış olarak görüyorlar." Kızılkaya, o dönem çocuk, kadın ve erkek demeden birçok kişinin öldürüldüğünü savunarak, "Hamile kadınların karnını kesip karnındaki çocuğu öldürdüler. Allah onların evini yıksın. O zaman Türkler zayıftı neyimiz vardı ki. Şimdiki gibi güçlü değildi Türkler. O zamanlar tüm evler eski tipti beğendikleri güzel evlerde kendileri kalıyordu" diye konuştu. Babasının Ermenilerin Yukarı Taşlıçay köyünü bastığını, samanlığa doldurdukları 100 kişiyi Gaz yağı dökerek yaktıklarını anlattığını ifade eden Gülhanım Kızılkaya, şunları kaydetti: "O kadar yanmışlar ki samanlığın kapısının eşiğinden resmen yağ akıyormuş. O zulme maruz kalanların torunlarının çocukları ve torunları halen burada yaşıyor. Ermeniler baskın yapınca birçok kişi dağlara kaçıyordu. Köylere baskın yaptıklarında kimse olmayınca evleri ve ahırları talan ediyorlardı. Babamın üç mandasını alıp götürmüşler. Gittikleri her yerden kendilerine bir şeyler alıp, beğendikleri kızları beraberlerinde götürüyorlardı. Şimdi Ermeniler 'bize soykırım' yapıldı diyor ama rahmetlik babam hayatta olsaydı anlatsaydı. Yıllarca bu topraklardaki insanların canını ve malını aldılar. Atlarına binip buralara geliyorlardı, işleri bitince atlayıp geri gidiyorlardı. Ağrı'nın Geçitalan köyünde bir Gün talan yapanların üst düzey yetkilisi evli bir kadını çok beğenmiş ve onu atının arkasına atıp götürmüş. Bu kadın gece Ermenilerin ellerinden kaçıp bir çalılığa saklanmış. Saatlerce arayıp bulamayınca yollarına devam etmişler. O kaçırılan kadın geri dönüp köye geldi."