بیژن ظهوری زنگنه - بازگشت به ایران و حضور در دانشگاه صنعتی شریف скачать в хорошем качестве

بیژن ظهوری زنگنه - بازگشت به ایران و حضور در دانشگاه صنعتی شریف

بیژن ظهوری زنگنه متولد ۲۱ آبان ۱۳۲۸، استاد تمام گروه ریاضیات دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف است. او یکی از چهره‌های برجسته ریاضیات ایران در زمینه‌های احتمال، فرایندهای تصادفی، معادلات دیفرانسیل تصادفی و کاربردهای ریاضی در مالی است. زندگی و تحصیلات بیژن ظهوری زنگنه در سال ۱۳۲۹ در تهران متولد شد. او در سال ۱۳۴۶ وارد دانشگاه صنعتی آریامهر (دانشگاه صنعتی شریف کنونی) شد و تحصیلات کارشناسی خود را در رشته ریاضیات در همان دانشگاه به پایان رساند. پس از انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها در سال ۱۳۵۸، مدتی در دانشگاه صنعتی اصفهان تدریس کرد. در آن دوره، به همراه یحیی تابش، دکتر رجالی و دکتر می‌امی، به تدریس در دبیرستان‌های اصفهان مشغول بودند تا خلأ آموزشی ناشی از تعطیلی دانشگاه‌ها را جبران کنند. در سال ۱۳۶۲ برای ادامه تحصیل دکتری به خارج رفت. ابتدا قصد داشت به MIT آمریکا برود، اما به دلیل مشکلات ویزا، یک سال در پلی‌تکنیک لوزان سوئیس ماند و سپس به دانشگاه بریتیش کلمبیا (کانادا) رفت. او در سال ۱۳۶۹ (۱۹۹۰) مدرک دکتری ریاضیات خود را از این دانشگاه دریافت کرد. عنوان رساله دکتری او «یک معادله تکاملی تصادفی نیم‌لیلی» بود و استاد راهنمای او جان برادستر والش (John Broadster Walsh) بود. پس از بازگشت به ایران، در سال ۱۳۷۱ به هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف پیوست و از آن زمان تاکنون در این دانشگاه مشغول تدریس و پژوهش است. فعالیت‌های علمی و پژوهشی بیژن ظهوری زنگنه در زمینه‌های احتمال پیشرفته، فرایندهای تصادفی، معادلات دیفرانسیل تصادفی، ریاضیات مالی و روش‌های احتمالاتی در مسائل دترمینیستیک فعالیت گسترده‌ای داشته است. او مقالات متعددی در مجلات معتبر داخلی و بین‌المللی منتشر کرده و در آموزش نسل‌های متعدد دانشجویان ریاضی و مالی نقش مهمی ایفا کرده است. برخی مقالات مهم استخراج فرمول قیمت‌گذاری اختیار معامله در مدل هستون (با همکاری شیوا زمانی و بهناز زرگری، ۱۳۸۹) دوب آنالیزدان تمام عیار (۱۳۸۵) حرکت براونی یا فرآیند وینر: ریاضی مدل‌ساز پدیده‌های طبیعی (با روح‌الله جهانی‌پور، ۱۳۸۳) نوربرت وینر، ریاضیدانی برای تمام فصول (با روح‌الله جهانی‌پور، ۱۳۸۳) دکتری آموزش ریاضی در دانشگاه‌های آمریکا (۱۳۸۱) روش‌های احتمالاتی در حل مسائل دترمینیستیک (۱۳۸۱)