У нас вы можете посмотреть бесплатно Jare Święto 2021 - Własnoręcznie po naszemu 💚 или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
To nasz pierwszy film więc bądźcie łaskawi 😉 Słowiański rok obrzędowy. Dawni Słowianie żyli zgodnie z ładem przyrody. Najważniejsze święta związany były ze zmianami pór roku czy przesileniami. Wszystkie pory roku związane są ze specyficznymi zwyczajami i rytuałami. Większość tych obrzędów przetrwały w naszej kulturze, jednak często nie zdajemy sobie sprawy z ich pierwotnego pochodzenia. Chcemy przybliżyć Wam Słowiańskie święta i rytuały. Dlatego korzystając z okazji i zbliżających się Jarych Godów rozpoczynamy cykl postów na ten temat. Początek roku obrzędowego przypada na wiosnę wraz z przebudzeniem się natury do życia, rok obrzędowy otwierają Jare Gody więc kilka słów właśnie o nich. Jest to kilkudniowy cykl obrzędów związanych z pożegnaniem zimy i witaniem wiosny. Przepędzenie zimy, które polega na topieniu lub spaleniu słomianej kukły zwanej Marzanną, odbywało się zwykle w pierwszy dzień wiosny - przypadający w okolicy równonocy wiosennej, 21 marca. Palenie odbywało się przy akompaniamencie grzechotek, śpiewie i przygrywaniu na różnych instrumentach oraz trzaskach bata. Punkt kulminacyjny to urządzane na świętych wzgórzach uroczyste uczty, podczas których organizowano igrzyska połączone ze śpiewem i tańcem oraz obdarowywano się kraszankami. Kolejny dzień rozpoczynano od obmywania się w świętej wodzie. Obchodzono również Śmigus – rytuał polegający początkowo na uderzaniu się nawzajem rozkwitłymi witkami. W późniejszym okresie oba te zabiegi magiczne – mające oczyścić oraz przynieść siłę i zdrowie – połączono w znany nam współcześnie zwyczaj Śmigusa Dyngusa. Wieczorem udawano się natomiast na mogiły przodków, gdzie pozostawiano dla nich jadło i wspominano zmarłych.