Ω Τάφε Μου | Η Αντιγόνη του Σοφοκλή στο Κωνσταντίνου και Ελένης! скачать в хорошем качестве

Ω Τάφε Μου | Η Αντιγόνη του Σοφοκλή στο Κωνσταντίνου και Ελένης!

Θυμάστε το ''Ω τάφε μου, κρεβάτι νυφικό...'' στο Κωνσταντίνου και Ελένης; Η Πέγκυ Καρρά ερμήνευσε την Αντιγόνη του Σοφοκλή και εγώ σας εξηγώ την υπόθεση της τραγωδίας! Αν θέλεις να στηρίξεις το Επικό Podcast και το κανάλι The Mythologist μπορείς είτε μηνιαία στο: Patreon:   / themythologist   είτε με μια δωρεά στο: PayPal: https://www.paypal.com/donate?hosted_... Μπορείς επίσης να μας και στα social media: Facebook: www.facebook.com/ThaMythologist/ Instagram: www.instagram.com/thamythologist/ Υποτιτλισμός από τον Νίκο Δενισλή. Είμαι ο Κωνσταντίνος ή αλλιώς The Mythologist και μέσα από τις σπουδές μου στην αρχαιολογία έμαθα να αγαπάω τη Μυθολογία! Αποφάσισα να μοιραστώ μύθους για θεούς, ήρωες και τέρατα αλλά και άλλες περίεργες ιστορίες εδώ στο YouTube! Έχω μια πολύ καθαρή ανάμνηση από τα χρόνια που πήγαινα σχολείο. Μόλις γυρνούσα σπίτι, κάπου ανάμεσα στο φαγητό και την ξεκούραση πριν το φροντιστήριο ακουγόταν από την τηλεόραση η γνωστή ηθοποιός Πέγκυ Καρρά να φωνάζει …. Μάλιστα στο επεισόδιο με το απολυτήριο λυκείου της Ελένης το απόσπασμα αυτό έφερε την επιτυχία! Έχω την εντύπωση ότι την ίδια ανάμνηση έχετε και εσείς μόνο που ποτέ δεν έμαθα ποια ήταν αυτή η Αντιγόνη και για ποιο λόγο έκλαιγε και οδυρόταν τόσο πολύ. Σήμερα όμως, θα μάθουμε! Ο Σοφοκλής ήταν ένας τραγικός ποιητής του 5ου αι. π.Χ. Όχι, δεν ήταν τόσο κακός στη δουλειά του απλά το είδος που το κέρδισε ήταν οι τραγωδίες. Μια από αυτές ήταν και η Αντιγόνη που παρουσίασε στο φεστιβάλ των Μεγάλων Διονυσίων το 441 π.Χ. κάτι σαν το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης σήμερα αλλά πολύ πιο φαντεζί. Στο ομώνυμο έργο λοιπόν του Σοφοκλή, η Αντιγόνη είναι μια νεαρή κοπέλα από τη Θήβα, η οποία μόλις έχει χάσει τον αδερφό της τον Πολυνείκη στη μάχη. Μέσα στην θλίψη της για το χαμό του αδερφού της νιώθει πως πρέπει να του προσφέρει όλες τις ταφικές τιμές σύμφωνα με την παράδοση και τα έθιμα προκειμένου να βρει τη γαλήνη στον Άλλο Κόσμο. Και που το κακό, θα με ρωτήσετε! Ο βασιλιάς της Θήβας, ο Κρέοντας το απαγορεύει. Πιστεύει ότι ο Πολυνείκης πρόδωσε την πατρίδα του και επιθυμεί το σώμα του να παραμείνει άταφο κάτι που όπως καταλαβαίνετε ήταν πολύ ατιμωτικό. Η Αντιγόνη όμως είχε άλλη άποψη. Βρίσκει το πτώμα του αδερφού της και του ρίχνει μια χούφτα χώμα που έστω συμβολικά έδειχνε την ταφή του όπως όριζαν οι άγραφοι νόμοι. Ο Κρέοντας το μαθαίνει και διατάζει τη σύλληψη του δράστη. Όντως οι φρουροί πιάνουν την Αντιγόνη και την πηγαίνουν στο παλάτι. Εκεί ο Κρέοντας και η Αντιγόνη έχουν μια έντονη διαμάχη σχετικά με το δίκαιο και τους νόμους όμως φυσικά ο Κρέοντας ως βασιλιάς δεν αλλάζει άποψη και καταδικάζει την Αντιγόνη σε θάνατο δια λιθοβολισμού. Μετά από πιέσεις που δέχτηκε και με τον φόβο να μην λερωθεί η Θήβα από το θάνατο της Αντιγόνης, ο Κρέοντας αποφασίζει η κοπέλα να μη λιθοβολιστεί αλλά να κλειστεί σε μια σπηλιά μέχρι να πεθάνει από την πείνα και τη δίψα. Εδώ ακριβώς, σε αυτό το σημείο που η Αντιγόνη μεταφέρεται στο σπήλαιο που θα γίνει ο τάφος της βρίσκεται και το απόσπασμα που όλοι αγαπήσαμε. Η Αντιγόνη μοιρολογεί καθώς πηγαίνει στον τάφο της, στο αιώνιο κελί της. Ο κρέοντας όμως δέχεται πιέσεις από ανθρώπους και θεούς. Καταλαβαίνει ότι αν δεν αλλάξει γνώμη θα τον βρει μεγάλο κακό. Αποφασίζει με βαριά καρδιά να αθωώσει την Αντιγόνη όμως είναι πολύ αργά. Η κοπέλα μέσα στον θρήνο της κρεμάστηκε μέσα στη σπηλιά η οποία όντως έγινε ο τάφος της. Την κοπέλα είχε αναζητήσει προηγουμένως και ο αρραβωνιαστικός της, ο Αίμων ο οποίος ήταν και γιός του Κρέοντα και της συζύγου του της Ευριδίκης. Όταν είδε τη νεκρή αρραβωνιαστικιά του επιτέθηκε στον πατέρα του αλλά δεν κατάφερε να τον σκοτώσει. Από την οργή και την απόγνωσή του αυτοκτόνησε και αυτός. Το ίδιο έκανε και η Ευρυδίκη, η γυναίκα του βασιλιά και μητέρα του Αίμωνα αφήνοντας έτσι τον Κρέοντα ολομόναχο με τις τύψεις και τις συνέπειeς των πράξεών του. Ο Κρέοντας ως τραγικό πρόσωπο αυτοεξορίζεται και το έργο του Σοφοκλή τελειώνει αφήνοντας τους θεατές να σκεφτούν τα αρνητικά που μπορεί να φέρει η έλλειψη της σύνεσης στον άνθρωπο.