Ubo - Vrij als meeuwen скачать в хорошем качестве

Ubo - Vrij als meeuwen

𝐋𝐘𝐑𝐈𝐂𝐒 Wie zegt ons wat de jaren zullen geven of nemen? Hoor de hooghartige tijd een kinderdroom met blote voet vertreden. De dromen, net als haren, worden grijs. Wie weet hoe wij de laatste stond’ beleven en sterven? Durft de man die ik zal zijn dat uiterst uur met anderen te delen, of kiest hij te vergaan in strenge eenzaamheid? Laat ons toch niet spreken van de eeuwen, niet mijmeren van mateloze trouw, niet dienen, als de minder’ voor zijn meester, niet knielen, als de ridder voor zijn vrouw. Wie zegt ons waar een mensenhart zal zweven of vallen? Wordt die losse tederheid geen bindend koord? Een dode sleur bekleeft je en neemt je hele leven tot de dood je scheidt. Laat ons toch zo vrij zijn als de meeuwen: soms badend, waar het warme licht ons vindt, soms schuilend, in de blaren van een heester en vliedend als verbeelde plicht ons bindt, maar tot mijn lichaam niet meer kan verwarmen en mijn adem niet meer koelt als frisse wind zul je veilig zijn in sterke mannenarmen, gevouwen rond je tere lijfje, kind, omdat ik je bemin. Laat ons toch niet spreken van de eeuwen, niet mijmeren van mateloze trouw. Laat ons toch zo vrij zijn als de meeuwen: soms badend, in de vroege morgendauw, soms schuilend, in de blaren van een heester, soms vliedend, in het verre hemelblauw, maar eerst breng ik mijn eeuwen door met jou.