Sleutel van graf Michiel de Ruyter op Rotterdamse studentenkamer скачать в хорошем качестве

Sleutel van graf Michiel de Ruyter op Rotterdamse studentenkamer

Een studentenkamer in Rotterdam herbergt een grote schat. Aan de muur van de rommelige kamer hangt een grote, ijzeren sleutel. Die sleutel geeft toegang tot het graf van de 17de eeuwse zeeheld Michiel de Ruyter, in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. "Ik heb hem van mijn opa geërfd", vertelt student Thijs Meuldijk. Elke dag kijkt hij wel even naar de sleutel. Nog steeds kan hij eigenlijk niet geloven dat het écht is. "Mijn opa zei altijd al dat het de sleutel van het graf van De Ruyter was, maar hij heeft het nooit willen controleren."Zijn opa, Jan Steinvoort, kocht bijna vijftien jaar geleden het pand aan de Hoflaan op. Dat herbergde het Kralings Museum, waarin onder meer tal van stukken stonden die hadden te maken met De Ruyter. Eigenaar Adrien Elias verzamelde die zaken omdat hij een directe afstammeling van de zeeheld was.Na het overlijden van Elias maakte zijn weduwe Beep Vaes in 1990 van hun woning aan de Hoflaan een museum. Dat bleef tot de dood (2002) van de weduwe bestaan. Daarna was het te koop. Opa Steinvoort was vooral geïnteresseerd in het pand. "De volledige inboedel liet hij veilen, maar de sleutel hield hij", weet kleinzoon Meuldijk.   TeleurgesteldJan Steinvoort is inmiddels overleden, waardoor het object bij Meuldijk terecht kwam. Opa heeft de sleutel nooit uitgeprobeerd. "Ik denk dat hij bang was teleurgesteld te worden, als de sleutel niet bleek te passen."Toch was de interesse van Meuldijk niet gelijk gewekt. Pas toen een vriend aan hem vroeg hoe echt 'dat ding' nu eigenlijk was, gingen ze op onderzoek uit. "We zagen een filmpje op YouTube uit 1987, van de opening van het graf in de Nieuwe Kerk." De sleutel waarmee dat gebeurde, leek verdacht veel op het exemplaar dat Meuldijk in handen had. Om de proef op de som te nemen, werd de Nieuwe Kerk gemaild. "Of we misschien langs mochten komen om de sleutel te proberen." Met open armen werden ze ontvangen. "Kennelijk wisten ze daar dat er nog een exemplaar van de sleutel zou moeten zijn", vertelt Meuldijk. "Ze wisten alleen niet waar." Onwerkelijk"We werden gelijk naar de bewuste deur gebracht. En met een beetje wikken en draaien, ging hij gewoon open. Toen stonden we bovenaan het graf van De Ruyter." Meuldijk kan het eigenlijk nog steeds niet beseffen. "Het is zo onwerkelijk en overweldigend."Hoewel zijn opa nooit heeft geweten dat de sleutel écht paste, maakt dit de cirkel voor Meuldijk rond. "Ik voel me echt een beetje opgelucht: dat het mooie verhaal van mijn opa afgesloten is. En die sleutel, die mocht ik gewoon houden. Een herinnering aan mijn opa, de kerk en zijn verhaal. Hij had gewoon gelijk!"