Sapida in Concert سپیده - کنسرت نوروز скачать в хорошем качестве

Sapida in Concert سپیده - کنسرت نوروز

Thanks for watching & listening/ Please don’t forget to subscribe to this channel. .ممنون ازینکه بیننده و شنونده این چنل هستید!/ لطفاً سبسکرایت به این چنل را فراموش نکنید Venue: Nowroz Celebration Concert in Germany 2001/2002/ کنسرت بمناسبت تجلیل از عید نوروز در آلمان دوست که علاقمند موسیقی است ویدیوی این کنسرت را برای من آورد و بعد از این همه سال ها بالاخره برآن شدم که این اثر پر خاطره و با ارزش را از طریق این چنل تقدیم علاقمندان اینگونه موسیقی و دوستداران آواز و شیوهٔ آواز خوانیٔ زنده یاد سپیده نمایم A dear friend who enjoys listening to music brought this video recording to me years ago - finally, I decided to share this wonderful musical performance by Sapida with a wider audience and particularly with those who enjoyed listening to her and appreciated her very unique personality as an artist Keyboard/ کیبورد: Haroon Habibyar/ هارون حبیب یار Tabla/ طبله: Walid Saidzadah/ ولید سید زاده & Omaid Noori/ امید نوری Robab/ رباب: Hossain Riaz/ حسین ریاض میان سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ میلادی در آلمان زنده یاد سپیده و من در مجالس و محافل ساز دوستان اکثراً همخوان بودیم. ثمرهٔ رسمیٔ آن همکاری و پیوند هنری آلبوم ”زمزمهٔ باران“ (۱۹۹۵ میلادی) است که درآن بر علاوهٔ پارچه های یگانه آهنگ های دوگانه نیز ثبت اند. ما در محفل ساز با هم آشنا گشتیم و شاعر خوب وشسته کلام و دوست خوش ذوق، صاحبدل و بدلنزدیکم مسعود .قانع ”مجمر“ مارا به هم معرفی کرد - اثر مشترک هنریٔ که ”زمزمهٔ باران“ شد نیزدر واقع پیشنهادمسعود قانع ”مجمر“ بود مرضیه جان از نو جوانی با آواز خوانی آشنایی داشت و شیوهٔ که در آواز و ادا های او و من بود برای مان زمینهٔ همخوانی، همکاری و پیوند هنری را از لحظهٔ نخست فراهم ساخت. نا گفته نباید گذاشت که شخصیت و خصلت های انسانی و اخلاقیٔ او بخش دیگر از هنرش بود. در حلقهٔ مان بعضی از دوستان او را عیار میخوانند و طبع شوخ و مملو از نشاط داشت که یقیناً کسانی که با او آشنا شده اند متانت، نجابت و شوخ طبعی در شخصیت او را همچنان بخاطر داشته باشند که آرامش و سنگینی و مستیٔ و طراوت در آهنگ گلو ی او را - خوش درخشید ولی دولت مستعجل بود به جا میدانم با بینندگان و شنوندگان این ویدیو و صفحه بیت های چند از دو شعر را قسمت کنم که دوستان مشترک ما در مرثیهٔ او سروده اند کاش می بود صدای تو هنوز همچو شمشاد بلند، همچو دریا به خروش همچو مهتاب سفید، آیت عشق و سروش کاش می بود صدای تو هنوز م. مجمر آنکه از شهر عشق آمده بود، با دل پر ترانه رفت که رفت آنکه از خنده اش سحر میریخت، در سکوت شبانه رفت که رفت گاه رفتن سپیده هیچ نگفت، غزل کوچ در نگاهش بود دیده اش با ستاره رازی گفت، از در آشیانه رفت که رفت کاوه ”شفق“ Between 1993 & 1995 Sapida (Marzia jaan) and I sang frequently in gatherings and music venues together resulting in our collaboration on the album “Whisper of the Rain” (1995) with four duets and several single songs. We were introduced to each other by my very dear friend, poet, and music connoisseur (nephew of Ustad Taranasaz) Massoud Qani Madjmar. Sapida (Marzia jaan) had been singing since young adulthood and given her and my style of singing, we felt a natural kinship to perform together. The qualities of her character along with her artistic and musical side gave her a commanding and dignified personality and presence - those who knew her personally, may remember the calm, steady, and vibrant energy in her voice as her cheerful, serene, and bright demeanor. There is much to be said about Marzia jaan’s style of vocal delivery and the path I have been pursuing in music and vocal intonation that goes beyond this brief remarks. Words and concepts fall short, more often than not, to capture the intricacies, subtle nuances, and emotional valence in the quality of a singer’s voice and the articulation of words of lyric - it may sometimes be better to just enjoy the musical or artistic event/phenomenon rather than attempting to catch it conceptually in words.