12. Κτητικές Αντωνυμίες | Phonotribe скачать в хорошем качестве

12. Κτητικές Αντωνυμίες | Phonotribe

cortes & k_os / 2014 full album playlist    • 01. Ένα τέτοιο πράγμα | Phonotribe   free download at http://phonotribeproject.bandcamp.com/ Γράφω πρώτα για μένα μετά για σένα κι ύστερα για τον καθένα κανέναν δεν συμπάθησα από τη γέννα μου πνίγομαι μέσα στο αίμα μου κι έτσι την πάτησα κάνω το λάθος μένω μονάχος ακόμη μέσα στη σκόνη κανείς δεν σηκώνει τηλέφωνα. Πιάσε με να σου χαμογελάσω κι ύστερα πέτα με παλεύω να ξεχάσω τις μέρες που φεύγαμε χώρια καυλωμένα αγόρια και κορίτσια μάτια στην τσίτα μα κανένας δεν βλέπει κοίτα. Μου λες φοβάσαι την κτητικότητα μα είναι άλλη η πραγματικότητα ελευθεριακά μυαλά σε ράφια αφήνουν σημάδια δε σε κάνει σκλάβα μια αντωνυμία μα η μανία σου να αφήνεις άδειο τον επικλινή πυρήνα σου και 'γω στον πάτο. Με νοιάζει όχι μόνο να έχω αλλά και να έχεις δεν ξέρω τι θέλεις δεν ξέρω τι ξέρεις συχνά πιστεύω πως δεν φτάνω δεν ξέρω πως παίζεις δεν ξέρω αν αντέχω αλήθεια να συνεχίζω να χάνω. Ψάχνω τρόπο να σε βγάλω απ'το κεφάλι μου παγωμένος παραμένω μες στο χάλι μου έχω σπάσει τις φωνητικές χορδές μου δυο φορές κι όμως ακόμα σε φωνάζω μες στη ζάλη μου παίρνω φόρα και τσακίζομαι στον τοίχο μελανιάζω και πονάω όμως για λίγο αν θέλεις κάτι να μου πεις πες το μου τώρα αλλά αν δεν θέλεις να μου πεις να ξέρεις σύντομα θα φύγω δεν ξέρω ούτε 'γω που καταλήγω κι έτσι μίσησα ανθρώπους μου με μάθανε να σκύβω το κεφάλι μου ανοίγω με νυστέρια και με ματωμένα χέρια βάζω μέσα όλα τα συναισθήματα για να τα κρύβω. Έτσι είναι οι άνθρωποι το βλέπω τελικά ο ένας για να πληγώνεται κι ο άλλος για να πληγώνει και δεν υπάρχουν ούτε λάθη ούτε σωστά υπάρχουν άνθρωποι που απλά μείνανε μόνοι. Μιλώ με βρέφη νεκρά μες στον ύπνο μου βλέπω μορφές που ποτέ δεν υπήρξαν χαραμίζω τον εαυτό μου μες στο στίχο μου για ανθρώπους που ποτέ τους δεν μ'αγγίξαν κάνω λάθη για να νιώσω λίγο πιο όμορφος μα το μόνο που συμβαίνει είναι να χάνομαι και φαντάζει χαμηλά ο τρίτος όροφος τα βράδια που απ'το γραφικό σου χαρακτήρα πιάνομαι. Ξέχασα πως να μετράω τους μήνες τις μέρες τις ώρες και τις ασπιρίνες στα λόγια μπερδεύονται μυαλά που καίγονται μάθανε να αγνοούν τις σειρήνες περνάς τη γωνία κι ο μπάτσος κοζάρει ο έλεγχος έγινε ανάγκη της μάζας την πρέζα τη βρίσκεις σε κάθε φανάρι Θεσσαλονίκη – Λωρίδα της Γάζας. Χαρτάκι στη πόρτα πως δεν επιστρέφω τρεις θα το δουν και κανείς δεν θα ψάξει αφού έχω τον τρόπο μου να καταστρέφω όλα όσα με κάνουν να νιώθω εντάξει κρύβω μια τρύπα κάτω απ'το στήθος που εκτείνεται πέρα από τ'άκρα του σώματος στον ερωτά σου φαντάζω πιο λίγος στις οφθαλμαπάτες σου στέκομαι αόμματος. Έτσι είναι οι άνθρωποι το βλέπω τελικά ο ένας για να πληγώνεται κι ο άλλος για να πληγώνει και δεν υπάρχουν ούτε λάθη ούτε σωστά υπάρχουν άνθρωποι που απλά μείνανε μόνοι.