ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ (1889- 1977), «Αυτοπροσωπογραφία», 1912 скачать в хорошем качестве

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ (1889- 1977), «Αυτοπροσωπογραφία», 1912

#viedo9 ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ (Σωζόπολη Βουλγαρίας 1889- Αθήνα 1977), «Αυτοπροσωπογραφία», 1912 Ψηφιακή παρουσίαση του έργου από το κείμενο της Mατούλας Σκαλτσά, Ιστορικού της Τέχνης-Μουσειολόγου, Καθηγήτρια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Πηγή: Ειρήνη Οράτη (επιμ.) Συλλογή Γ.Ι. Κατσίγρα, Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας-Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα, Λάρισα, 2005 Το 1906 ήρθε στην Ελλάδα, όπου σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών (1907-1912) με καθηγητές τους Σπύρο Βικάτο, Βικέντιο Μποκατσιάμπη, Γεώργιο Ροϊλό. Στρατευμένος στους Βαλκανικούς Πολέμους, εργαζόταν ως επιγραφοποιόςστη Θεσσαλονίκη. Έχοντας κερδίσει την Αβερώφειο υποτροφία, πήγε το 1919 στο Παρίσι, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις Ακαδημίες Julian και Grande Chaumiere. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του τη γαλλική πρωτεύουσα έλαβε μέρος σε παρισινά σαλόνια και τo 1926 παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση στη γκαλερί Vavin-Raspail. Στην Αθήνα, όπου επέστρεψε οριστικά το 1931, εξέθεσε για πρώτη φορά το 1924, ενώ η ατομική έκθεση που οργάνωσε το 1929 στη γκαλερί Στρατηγοπούλου επικρίθηκε από τους οπαδούς της ακαδημαϊκής τεχνοτροπίας αλλά έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους νέους κριτικούς. Η εκθεσιακή του δραστηριότητα συνεχίστηκε με διοργανώσεις ατομικών και συμμετοχές σε Πανελλήνιες, σε εκθέσεις των ομάδων Τέχνη και Στάθμη και σε διεθνείς, όπως οι Μπιενάλε του Σάο Πάολο το 1959 και της Αλεξάνδρειας το 1963. Το 1958, εκπροσωπώντας την Ελλάδα, τιμήθηκε με το διεθνές βραβείο Guggenheim, ενώ το 1975 το έργο του παρουσιάστηκε σε αναδρομική έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη. Από το 1979 το σπίτι του στου Ζωγράφου λειτουργεί ως Μουσείο Γουναρόπουλου, μετά από δωρεά της οικογένειάς του. Η καλλιτεχνική του δημιουργία περιλαμβάνει επίσης εικονογραφήσεις ποιητικών συλλογών, την τοιχογραφική διακόσμηση της αίθουσας συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου στο Δημαρχείο της Αθήνας με σκηνές εμπνευσμένες από τη μυθολογία και την ιστορία της πόλης (1937-1939) και την αγιογράφηση του παρεκκλησίου της Αγίας Τριάδας του Δημοτικού Νοσοκομείου Βόλου (1951). Ξεκινώντας από την ακαδημαϊκή τεχνοτροπία και έχοντας γνωρίσει τα διδάγματα του ιμπρεσιονισμού και του Cezanne, κατέληξε σε ένα προσωπικό σουρεαλιστικό ύφος, στο οποίο οι γραμμικά αποδιδόμενες μορφές είναι εμπνευσμένες από τις αρχαίες ληκύθους και περιβάλλονται από μια ατμόσφαιρα ονειρική και γεμάτη λυρισμό, όπου σημαντικό ρόλο παίζει το παιχνίδι της σκιάς και του φωτός. -Αφήγηση-επιμέλεια Ιωάννα Δεληγιάννη -Δημιουργία βίντεο Γιάννης Βασιλάκης ♦Κάντε εγγραφή στο κανάλι μας στο YouTube πατώντας εδώ: https://bit.ly/2xpWU3h En He came to Greece in 1906 where he studied painting at the Athens School of Fine Arts (1907-1912) under professors Spyros Vikatos, Dimitrios Geraniotis, Georgios Roilos and Georgios Jakovides. Having acquired an Averoff scholarship, he went to Paris in 1919 where he completed his studies at the Julian and Grande Chaumiere Academies. During his stay in the French capital he took part in Parisian Salons and in 1926 presented his first solo show at the Gallery Vavin-Raspail. In Athens, to which he permanently returned in 1931, he held his first exhibition in 1924, while the solo show he organized in 1929 at the Stratigopoulos gallery was rebuked by the adherents of academic technique, but hailed by the younger critics. His exhibition activity continued with both solo shows and appearances in Panhellenies, the exhibitions of the Art Group and Spirit- Level and international exhibitions such as Sao Paolo in 1959 and Alexandria in 1963. In 1958, representing Greece, he received the international Guggenheim Prize and in 1975 his work was presented in a retrospective exhibition at the National Gallery. Since 1979 the painter’s house has operated as the Gounaropoulos Museum, after being donated by his family for that purpose. His artistic creation also includes illustrations of collections of poetry, wall paintings for the meeting room of the Municipal Council of the Mayor’s Office of Athens with scenes inspired by mythology and the history of the city (1937-1939) and the iconography for the chapel of the Public Hospital of Volos (1951)). Starting off in the academic tradition and then coming into contact with the teachings of impressionism and Cezanne, he ended with his own personal, surrealistic style, in which the linearly rendered figures are inspired by ancient lekythoi and are imbued with an atmosphere both dreamy and highly lyrical, where the game of light and shadow plays the primary role. Superv. -narration Ioanna Deligianni -video creation by Giannis Vassilakis ♦Subscribe to our YouTube channel by click here: https://bit.ly/2xpWU3h -------------------------------------------------------- Municipal Art Gallery of Larissa- G.I. Katsigras Museum www.katsigrasmuseum.gr Follow us on Instagram https://bit.ly/2xz4iJx Follow us on Facebook https://bit.ly/2z45mW9