У нас вы можете посмотреть бесплатно Ivar Smits inspraak 7 januari 2026 Commissie RO Amsterdam или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Geachte raadsleden, mijn naam is Ivar Smits. Ik ben inwoner van Amsterdam en enthousiast lid van de Pluk! Gemeenschaps-moestuin in de Lutkemeerpolder. Telkens als ik wekelijks op mijn fiets spring en daar zelf gifvrije seizoens-groenten oogst word ik blij. Blij van de verse, smaakvolle wortels, courgettes, pompoenen, sla en talloze andere groenten en kruiden. Maar ook blij van de samenhorigheid van alle leden en vrijwilligers van de tuin. Er zijn veel meer Amsterdammers die mee willen doen, maar daarvoor ontbreekt nu nog de ruimte. Waarom benutten we eigenlijk niet alle vruchtbare grond in de Lutkemeerpolder voor gezonde stadslandbouw? De route daarheen is mijns inziens verrassend eenvoudig. Het lukt de SDAC en GEM Lutkemeer BV immers al vele jaren niet om een commercieel bedrijventerrein te ontwikkelen. Afnemende marktvraag naar distributiehallen, leegstand, enorme verkeerscongestie en een hoog overstromingsrisico lijken hiervoor de waarschijnlijke verklaringen. De huidige boekwaarde van de grond van maar liefst 4.5 miljoen euro per hectare zit standslandbouw in de weg. De oplossing? De accountants vragen de grondwaarde te herwaarderen. Dit is trouwens sowieso een wettelijke verplichting voor de jaarverslaggeving. De – mijns inziens onvermijdelijke - boekhoudkundige afwaardering zal ten laste komen van het vereveningsfonds. Uit dit fonds worden uiteenlopende projecten gefinancierd, en dat is op zichzelf positief. Tegelijkertijd roept dit de vraag op of we hier niet vooral kortetermijndenken belonen. De financiering wordt nu toegekend op basis van plannen waarvan de maatschappelijke kosten, zoals extra infrastructuur, wateroverlast, milieuschade en toekomstige leegstand niet of onvoldoende worden meegenomen. Daarmee verschuiven de kosten naar de toekomst en naar de samenleving, terwijl de baten nu worden geïncasseerd. Is het vereveningsfonds niet juist bedoeld om dit soort scheefgroei te corrigeren? Hoe dan ook, een forse afwaardering van de grond in de Lutkemeerpolder brengt stadlandbouw dichterbij, en levert zo een breed scala aan niet-financiële winsten op voor álle Amsterdammers. Zoals gezond, lokaal eten, een koeler buurtklimaat, meer samenhorigheid en sociale binding, en meer biodiversiteit. Oftewel: brede welvaart. En als de medewerkers van de SDAC en GEM Lutkemeer BV ook hun talenten voor stadslandbouw zouden gaan inzetten, kunnen ze zich misschien eindelijk ook écht duurzame ontwikkelaars gaan noemen. Ik leerde dat de discussie over het grondgebruik in de Lutkemeerpolder al lang speelt, maar de tijden zijn veranderd. De klimaatcrisis laat zich steeds nadrukkelijker gelden en steeds meer mensen stellen brede welvaart voorop. Onder het motto: “Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald”, verzoek ik u daarom met klem: zet de accountant aan het werk en kies ook voor toekomstbestendige stadslandbouw in de Lutkemeerpolder!