У нас вы можете посмотреть бесплатно 0-100 σειρένε- Κι ας μη νικήσουμε ποτέ θα πολεμάμε πάντα (unmixed) или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Το κομμάτι αυτό είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσες και όσους μου δίνουν δύναμη να συνεχίζω να αντιστέκομαι ενάντια σε αυτόν τον σάπιο κόσμο που μας θέλει υποταγμένες/ους. απαλλοτροιωμενο μπιτ /μίξη(?)/βίντεο : 0-100 αλλη μια μερα αφηνω τη ζωη μου να κυλαει μεσα απο τις ροδες του λεωφορειου αλλη μια μερα το ρολοι με κυνηγαει και το αγχος περπαταει σε διαδρομο γυμναστηριου χαμενες ωρες χαμενες σκεψεις ολο ρωτανε που χανεσαι απο το σωμα σου θελεις να τρεξεις ειναι τοσα αυτα που αισθανεσαι τα ιδια και τα ιδια δεν συμβαινουν αλλα οι ωρες με την ιδια ματαιοδοξια φευγουν να λεμε την αληθεια το μισος μεγαλωνει κι εχω βαρεθει αυτο το μεσα να παγωνει αλλη μια μερα λοιπον οι σερβιτορες ειναι θυματα των αφεντικων κι οι μεταναστριες ζητανε νουροφεν κι ενα ταμπον απο τα κολαστηρια των γυναικειων φυλακων μα φωναζουν τα τερατα ακου: γινομαστε μαυρα πουλια κι ας μη νικησουμε ποτε θα βαζουμε παντα στη πολη φωτια Φωνάζουν τα τέρατα άκου Τη πολη γυρνάμε ξανά Κι ας μη νικήσουμε ποτέ πάντα πολεμάμε ότι μας πονα μπορει η ζωη να κυλαει γοργα και πισω να τρεχουμε ζαντα μπορει απ τα μπατζακια να μη πεφτουν λεφτα παρα μονο κουτακια με χαπια μπορει να παγωνει η καρδια μας απο τη βια της πατριαρχιας και να μαστε αχαρες αδειες σκιες με ενα κρασι στο αβατο της πλατειας Κ εχουμε την αναγκη να μοιραστουμε τον πονο Κ έχουν την ανάγκη μες το μπιτ να ακούσουν πονο Κ έχω μια ανάγκη με τον πόνο να μαλώνω Αλλά κοίτα δεν ματωνω Πάλι καλά έχουμε ο ενας την αλλη λίγα ψιλά και τριμμένο καπνο μετά απ το 8ωρο έχει αλεο Το δισκο σου φερνω καπελο η πιο κακη γκαρσονα ειμαι εγω και δεν χαμογελάω πάρα μόνο αν θέλω η αν έρθουν οι φίλες να δουν ότι ζω Σκατα στα σκατενια αφεντικά στη φτώχια απαντάμε με αγχολυτικα τα συντροφιά που έχουν ανοιχτή μια αγκαλιά Και τη γάτα που με απορία κοιτα Στροβιλίζομαι κάπου μεταξύ απόγνωσης η θλιψης Δεν είναι αυτή ζωή ζωή σημαίνει οι εκρήξεις μπαλκόνια σε παραθαλάσσιες καταληψεις