У нас вы можете посмотреть бесплатно ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΕΡΟΝΤΟΥΔΗ ΚΟΝΤΙΑΣ ΛΗΜΝΟΥ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΖΩΗΣ или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
ΑΠΟ ΑΦΗΓΗΣΗ ΣΤΡΑΤΟΥ ΙΜΒΡΙΩΤΗ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΙΜΒΡΙΩΤΗ. ΣΤΙΧΟΙ- ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΒΙΝΤΕΟ : ΓΙΑΝΝΗΣ ΞΗΡΟΜΕΡΙΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ : ΑΒΡΑΑΜ ΙΣΑΑΚΙΔΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΖΩΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΓΕΡΟΝΤΟΥΔΗ ΑΠΟ ΚΟΝΤΙΑ ΛΗΜΝΟΥ Του φίλου Στράτου θα σας πω ζωής μια ιστορία, τότε που η Λήμνος στέναζε με την Τουρκοκρατία. Κοντιάς της Λήμνου ο τόπος της και η καταγωγή της Του Γεροντούδη η γενιά και η ιστόρησή της. Χριστόφορος το όνομα πατέρα και παιδιά του Αυτοί όπου πλαισίωναν τότε τη φαμελιά του , Νικήτας και Γεώργιος αλλά κι ο Λεωνίδας Που φύγαν Αλεξάνδρεια γεμάτοι με ελπίδα. Κατάστημα εμπορικό ανοίξαν ενωμένοι, Που πήγαινε πολύ καλά κι ήταν ευτυχισμένοι. Αιγύπτιοι εξέγερση κάνουν και απειλούνε Ο Λεωνίδας κι ο Γιωργής πήραν σπαθιά φρουρούνε, Γηροκομείο π’ όρμησε το πλήθος να κουρσέψει, Αφού Νικήτα κλείδωσαν για να μη κινδυνέψει, Το γιαταγάνι έσπασε στη μάχη μεσ’ το χέρι Τον σκότωσαν και έσβησε του Γιώργου το αστέρι, Τον Λεωνίδα ξάδερφος βαριά τραυματισμένο Βρήκε μεσ΄ το εμπορικό μ’ αίμα και διψασμένο, Που έστειλε συνέχεια Νικήτα στην Ασμάρα Να φύγει από τον όλεθρο και την βαριά αντάρα. Ασμάρα σαν ανάρρωσε κι ο Λεωνίδας πάει Και τον Νικήτα ολόχαρος τότε τον συναντάει. Κίνησε ο Χριστόφορος τους γιούς να συναντήσει, Μα μοίρα όμως άσχημη θε να τον συναντήσει, Δερβίσηδες στο διάβα του εκεί τον ανταμώνουν Στα σύνορα μα το Σουδάν κι άδικα τον σκοτώνουν. Γυρνά στη Λήμνο για να βρει σπίτι καλό να χτίσει Νικήτας αφού πλούτο πια είχε πολύ κερδίσει, Χαράλαμπο τον Αχιλειά κι άλλους πολλούς μαζί του Αβυσσηνία έφερε να φτιάξουν το τσαρδί του. Το πρώτο πια λιθόκτιστο το σπιτικό του χτίζει Μαζί σχολειό και εκκλησιά ολόψυχα χαρίζει. Στη Λήμνο για διακοπές ξανά μετά γυρίζει, Εκεί δροσάτη κοπελιά μια την καρδιά του αγγίζει, του καπετάνιου Κωσταντή του Μάκρα ήταν κόρη και την Χρυσάνθη σύζυγο την πήρε στο βαπόρι. Τρία αγόρια έκανε και μία κόρη ακόμα, σκοπό να έχει η ζωή μα και χαράς το χρώμα οι Λεωνίδας, Νίκολής, Χριστόφορος ο άλλος η Ελισάβετ κόρη του του σπιτικού του κάλος. Τεράστιο το σπιτικό κι όμορφο που 'χε χτίσει πολλούς αρχόντους μέσα του είχε φιλοξενήσει. Της Ιταλίας ήτανε δική της αποικία, κυβέρνηση Ιταλική είχε η Αβυσσηνία. Άρχοντας έτσι Ιταλός στο σπίτι του που πάει, την κόρη ερωτεύεται, σε γάμο τη ζητάει. Μεγάλος και παντρεύεται μια μορφονιά κι ωραία, η ζήλια του απ' την αρχή ήτανε πια μοιραία. Στον πύργο του την κλείδωσε, παιδιά μαζί της κάνει, της λέει της πως πέθαναν, πικρό γι' αυτήν στεφάνι. Μα τα παιδιά μεγάλωσαν με πίστη ριζωμένη, ότι η μάνα τους δεν ζει, πως είναι πεθαμένη. Γράμμα της με απόγνωση στέλνει απελπισμένη, πως δεν μπορεί στον πύργο πια να ζει φυλακισμένη, παίρνει το γράμμα η μάνα της, πονά πολύ και κλαίει, φέρε πίσω την κόρη μου στο σύζυγό της λέει, μα 'κείνος λόγο έδωσα πίσω δεν θα τον πάρω, σκληρά της αποκρίθηκε ελπίδας σβήνει φάρο. Ο Λεωνίδας αδερφός το δράμα αυτό τελειώνει, την αδερφή του πάει να βρει και την ελευθερώνει. Μα ο πατέρας άκαμπτος τούτο δεν το σηκώνει, τον γιό του και την αδερφή γι' αυτό αποκληρώνει. Νικόλας πια κληρονομεί τέτοια περιουσία, οικονομίας και φειδούς μη έχοντας ηνία, τη σκόρπισε, τη ρήμαξε κι έτσι μαζί του σβήνει, κόποι ετών πετάχτηκαν στου χρόνου το καμίνι. Ο Λεωνίδας άξιος στη Λήμνο πια γυρίζει και μια ζωή απ' την αρχή στη νήσο πλέον χτίζει. Τον Αποστόλου Απόστολο γιατρό τα χρόνια εκείνα, η κόρη πια παντρεύτηκε κι έμεινε στην Αθήνα. Η Ελισάβετ κάνοντας στη Λήμνο ένα ταξίδι, η μοίρα λες πως έγραψε γλυκό γι' αυτή παιχνίδι, σε μια ταβέρνα μ' Ιταλούς είχε συνομιλία και ιστορεί τους την παλιά στον πύργο ιστορία, της λεν εκείνοι τα παιδιά που 'ξερε πεθαμένα, πως ζουν και στην πατρίδα τους είναι ευτυχισμένα. Μ' εκείνων μεσολάβηση μετά σαράντα χρόνια, για μάνα και για τα παιδιά χαράς λαλούν αηδόνια, βρεθήκαν κι αγκαλιάστηκαν μίλησαν οι καρδιές τους, εικόνα π' ανεξίτηλη σφράγισε τις ματιές τους. Ψάξτε στο διαδίκτυο για τούτα τη σελίδα, του Γεροντούδη για να βρεις αυτή του Λεωνίδα. Του Γεροντούδη θε να βρεις το δέντρο εκεί, το γένος, που 'χε στον χρόνο αντοχή και δύναμη και σθένος.