jrimurmurner - 17 скачать в хорошем качестве

jrimurmurner - 17

ՍԻՐԱՎԵՊ Տասնյոթամյա հասակում լուրջ չի’ լինում ոչ մի մարդ. Ու մի դյութիչ երեկո՝ մի կողմ թողած աղմկուն Սրճարանները պայծառ, գարեջուր թե լիմոնադ, Դու գնում ես շրջելու լորիների պուրակում։ O՜,լորինե՜ր բուրաշատ... երեկոն է մեղմ ու ջերմ... Հովն այնքան հեզ է շոյում, որ նիրհում ես ակամա, Քամին աղմուկ է բերում, ֊ քաղաքն այնքան հեռու չէ, – Որթատունկն է օրորում, ու կքնես դու հիմա... Նկատում ես երկնքում մռայլ, տխուր մի մշուշ՝ Փոքրիկ լաթի մի կտոր՝ շրջակարված ոսկեթել, Ու պատռված՝ սպիտակ աստղի կողմից չարագույժ, Որ սարսռում է համակ, ասես մահն է իր գտել... Տասնյոթամյա պատանի... երեկոներ հունիսյան... Հարբած հյութից շամպայնի՝ դու սավառնում ես երկնում, Թպրտում Է շուրթերիդ, ինչպես փոքրիկ մի գազան, Համբույրը տաք ու թովիչ, ու լեզուդ կապ Է ընկնում։ Սիրտդ, որպես Ռոբինզոն, խենթանում Է անծանոթ Վեպերում, երբ լապտերի լույսի միջով գունաթափ Դանդաղ անցնում Է փոքրիկ, հիանալի մի օրիորդ՝ Հոր կոճկովի օձիքի ահաբեկիչ շուքի տակ։ Եվ քանի որ դուք նրան անչափ նաիվ եք թվում, Նա հեռանում է արագ կոշիկներով իր պստիկ, Հետո շրջվում Է կտրուկ, կարծես, ձեզ Է հետևում, Եվ մահանում Է իսկույն ձեր շուրթերի մեղեդին։ Սիրահարված եք արդեն, վարձված մինչև սեպտեմբեր... Ծիծաղեցնում են նրան ձեր սոնետներր հլու, Ո՛չ ախորժակ Էլ ունեք, ո՛չ բարեկամ, ո՛չ ընկեր, Եվ մի օր էլ պաշտելին հաճում Է ձեզ գրելու։ Եվ այդ օրը դուք նորից պատվիրում եք լիմոնադ Կամ գարեջուր՝ մտնելով մի սրճարան աղմկուն... Տասնյոթամյա հասակում լուրջ չի լինում ոչ մի մարդ, Երբ գնում Է շրջելու լորիների պուրակում։ Արթյուր Ռեմբո (23 սեպտեմբեր, 1870) ու մերսիներ Մերիին :*