Jungkook ile Hayal et | Söyle Bana Biz Bir Olabilir miyiz? | 2. Bölüm скачать в хорошем качестве

Jungkook ile Hayal et | Söyle Bana Biz Bir Olabilir miyiz? | 2. Bölüm

Genç kız koşarak evine döndüğünde kapıyı açarak içeriye girdi ve ailesine görünmeden merdivenleri hızla çıkıp odasına girdi, ardından kapıyı kilitleyerek yavaşca yere çöktü. Bir kaç dakika önce yaşadıklarına anlam veremiyordu, neydi o anlık sinir krizi? Cidden kendisini seviyor muydu? Yoksa bir iddia üzerine oynanan bir oyun mu? Bu düşünceler beyninin içinde yankılanır dururken, kapısının tıklanması ile irkilerek kendine gelmiş ve ayağa kalkıp, yavaşca kilidini açmıştı. Annesinin gülümseyen yüzünü görmesi ile annesine karşılık gülümsemiş ve güzel gamzelerini göstermişti. A: Ah benim güzel gamzeli meleğim, aç mısın hm? Genç kız annesinin sorduğu soruya karşın gülerek onu onaylamış ve annesinin elinden tutarak koşar adımlar ile merdivenleri inip mutfağa ilerlemişti. Babasının masa da oturmuş kahvesini yudumlarken görmesi ile yanına gidip yanağına ufak bir buse kondurmuş ve babasının da saçlarını okşaması ile tebessüm edip, masadaki yerine oturmuştu. -- Yemekten sonra genç kız odasına çıkmış ve ders çalışmak amacıyla masasına geçip, çalışacağı dersin kitap ve defterlerini çıkararak laptopunu açmıştı. -- Bir süredir ders çalışıyordu, belki de çalışıyorum diye kendisini kandırıyordu, çünkü sürekli aklına jeon'un yaptığı ve söyledikleri geliyordu ve bu onu tedirgin ediyordu. En sonunda derin bir nefes vermiş ve laptopunu kapatıp, dağınık topuz yaptığı saçlarını açarak, banyoya gireceği sırada camına atılan ufak taş sesi ile irkilerek arkasına döndü ve ufak adımlarla cam tarafına ilerledi. Tül olan perdeyi hafifçe aralayıp aşağıya baktığında siyah görünümlü ve siyah maskeli birini görmesi ile anlamaz gözlerle ona bakmış ve kim olduğunu çözmeye çalışıyordu, en sonunda aşağıdaki beden maskesini çıkarıp başını genç kızın yüzünü görebilecek bir şekilde kaldırarak, hafifçe sırıttı. Genç kız aşağıda duran jeon'un bedenini görmesi ile hızla perdeyi kapatıp yatağına oturdu ve ellerini saçlarından geçirerek, istemsizce dudaklarını hafifçe dişlemeye başladı. Çok geçmeden çalan zil ile genç kız irkilerek ayağa kalktı ve aşağıdan gelen kapı açılma sesi ile annesinin kocaman bir çığlığı duyuldu. Genç kız annesinin çığlığına karşın gözlerinin dolmasına engel olamamış ve yavaş adımlarla odasından çıkıp merdivenlerden inmeye başlamıştı, son basamağı ineceği sırada, yerde yatan annesi ve babasının cansız bedenini görmesi ile büyük bir çığlık bırakıp hızla yanlarına koşmuştu. LR: Anne, baba ne oldu size, uyanın ne olur... Anne! Genç kız çaresizce bağırıyor ve gözlerinden akan yaşlara engel olamıyordu, etrafa göz gezdirdiğin de evde kimsenin olmadığını görmüş ve tekrardan Anne ile babasına bakıp, sıkıca onlara sarılmış ve evi dolduran soğuk rüzgâr esintisi ile irkilerek geceyi Anne ve babasının soğumuş olan bedenlerine sarılarak geçirmişti. --- Yaklaşık 2 gün sonra genç kız Anne ve babasından zor veba ayrılmış ve daha onların özlemini üzerinden atamamışken, bir de eğitimine devam etme zorunluluğu ile okuluna doğru ilerliyordu. -- Yaklaşık 15 dakika sonra okuluna vardığında, burnunu çekerek içeriye girmiş ve merdivenlerden çıkarak sınıfına doğru ilerlemişti. Sınıfına girmiş ve oturduğu sıraya yerleşip çantasını yanına bırakarak, kenarda duran not kâğıdının dikkatini çekmesi ile bir elini ona uzatıp, kâğıdı açarak üzerinde yazılanları okumaya başladı. NOT; Beni o gün reddederek hayatının en büyük hatasını yaptın Lauren, bundan sonra sadece en büyük korkun ben olacağım. Jeon. Okuduğu not ile genç kız ellerinin titremesine engel olamamış ve Anne ile babasının öldürüldüğü gece gözlerinin önüne gelmişti. LR: Hayır sen yapmadın, hayır hayır sen yapmış olamazsın HAYIR JEON HAYIR! Bağırarak ayağa kalktığında sınıfta olan öğrencilerin kendisine anlamaz gözlerle bakan bakışlarına aldırmayın, koşarak sınıfından çıkmış ve jeon'un sınıfına ilerlemişti. Jeon'un sınıfına girdiğinde hızla bakışlarını etrafta gezdirmiş ve sırasında öylece arkadaşları ile sohbet ettiğini görmesiyle sinirle yanlarına ilerlemiş ve jeon'un yüzüne hiç beklemediği bir anda tokat atmıştı. LR: Sen ne kadar iğrenç ve pislik bir herifsin! Hiçbir suçu olmayan anne ve babama nasıl kıyabildin ha, ne istedin o masum insanlardan sen, sırf sevgine karşılık vermedim diye bana bunca acıyı yaşatmaya hakkın yoktu senin! Nasıl bu kadar vicdansız olabilirsin!? Jeon yediği tokat ile ne olduğunu anlamadan ayakta duran bedene sinirle bakmış ve karşısında lauren'i görmesi ile kendisini gevşetip, bir anda bağırmaya başlayan lauren'in söylediklerine karşın sırıtmasına engel olamadan onu dinlemişti. Jeon: Ben pislik veya aşağılık bir herif değilim lauren, benim böyle bir karaktere bürünmemi sağlayan sensin, bunu unutma sakın! Demiş ve genç kızı omzundan bir kaç kez sertçe ittirmiş ve en sonunda genç kızın yere düşmesi ile alay edercesine sırıtmış ve hafifçe yere çömelip, bir eli ile genç kızın saçlarını kavrayarak sertçe çekmişti. Devamı Yorumda.