Jacek Kaczmarski - "Grajek" скачать в хорошем качестве

Jacek Kaczmarski - "Grajek"

(wg G. Brassensa) Grajek flet drewniany miał, Na zamku raz koncert swój dał. Król w nagrodę za piękną grę – Dał herb mu i uśmiechnął się. – Nie chcę herbu Jaśnie Panie – Grajek rzekł zdecydowanie – Gdy w kieszeni herb będę miał, Coraz więcej wciąż mieć będę chciał – Cały świat opuści mnie – Świat mi powie – sprzedałeś się. Skromna, biedna kapliczka ma, Zbyt nędzna i szara się zda. Już nie ugnę swoich nóg, Gdy zgromi mnie z kościółka Bóg. Mszy zapragnę zamawianej, Mszy w katedrze odprawianej – Gdy już będę z Biskupem na ty, Gdy odpuści mi grzechy i sny – Cały świat opuści mnie – Świat mi powie – sprzedałeś się. Izba ma, gdziem przyszedł na świat, Okaże się celą bez krat. Pryczę swą, gdzie pchły gryzą w brzuch – Zamienię na jedwab i puch. I zamienię moją norę Na szlachecki zgrabny dworek – A gdy dwór ten już będę miał, Coraz więcej wciąż mieć będę chciał Cały świat opuści mnie, Świat mi powie – sprzedałeś się. Potem będę się wstydził mej krwi – I przodków – że biedni i źli. Potem zobaczycie mnie, Jak uciec z przeszłości swej chcę. Mieć zapragnę wówczas śliczne Drzewo genealogiczne, Gdy błękitną krew będę miał, Coraz więcej wciąż mieć będę chciał – Cały świat opuści mnie, Świat mi powie – sprzedałeś się. I poślubić nie będę chciał Tej, której już serce swem dał. Żadnej z tych, co ścierają kurz Swych uczuć nie daruję już. Za to wezmę do domu swego Córkę Granda Hiszpańskiego – Gdy księżniczkę będę już miał, Coraz więcej wciąż mieć będę chciał – Cały świat opuści mnie – Świat mi powie – sprzedałeś się. Grajek, co drewniany flet miał Zbiegł z zamku, gdzie koncert swój dał. Bez zaszczytów, herbów i szat, Bez sławy powrócił w swój świat. Do swej chaty, do rodziny, Do swych przodków, do dziewczyny, Nikt nie powie o nim źle, Nikt nie powie, że sprzedał się. Wy osądźcie, bo to nie żart, Ile dzielny ten grajek był wart. Jacek Kaczmarski 1974