Megalityczne konstrukcje na Malcie - Dzieło upadłej cywilizacji скачать в хорошем качестве

Megalityczne konstrukcje na Malcie - Dzieło upadłej cywilizacji

Pośród starożytnych miejsc na Malcie znajduje się wiele imponujących megalitycznych konstrukcji. Na długo przed przybyciem Fenicjan, Kartagińczyków, Greków i Rzymian na Maltę, zaawansowana cywilizacja zbudowała megalityczne świątynie z ogromnych skał, z których niemal każda waży ponad kilka ton. Na części z nich widoczne są okrągłe wgłębienia nieznanego pochodzenia a sposób, w jaki ogromne monolity były cięte, przenoszone, podnoszone i precyzyjnie dopasowywane do siebie wciąż jest weryfikowany. Pierwsze ślady osadnictwa na tej wyspie pochodzą sprzed ponad 7000 tysięcy lat, a budowę megalitycznych konstrukcji rozpoczęto ponad 5 500 lat temu. Wśród wielu Maltańskich starożytnych zabytków najbardziej fascynującymi są świątynie Ggantija, Hagar Qim, Mnajdra, Tarxien oraz hypogeum hal saflieni. Malta jest niesamowitą wyspą. Znajdują się na niej dziesiątki innych tajemniczych pozostałości dawnej cywilizacji. Jednymi z nich są kamienne koleiny, ciągnące się od linii brzegowej wchodzące wprost do morza i wynurzające się na sąsiednich wyspach. Starożytne koleiny posiadają średni rozstaw wynoszący 1,41 metra a ich długość wacha się od kilkudziesięciu do ponad 100 metrów. Również na Malcie odnaleziono występujące na całym świecie figurki tak zwanej „Wenus” czyli matki ziemi i bogini płodności i urodzaju. W tym odcinku uwaga zostanie poświęcona najbardziej okazałym megalitycznym świątyniom. Wspólną cechą wszystkich megalitycznych maltańskich konstrukcji jest ich magiczny, rytualny i astronomiczny charakter. Świątynie składają się zarówno z wielkich niezbyt dokładnie oszlifowanych skalnych bloków jak i tych wyciętych z niesamowitą precyzją. Większość z nich ukierunkowana jest na południowo wschodni kierunek, wyznaczając chwilę równonocy wiosennej i jesiennej. Pomimo posiadanej wiedzy i zdolności konstruktorskich, cywilizacja nagle po 1000 lat przestała istnieć. Współczesne badania wielu warstw gruntu z Malty sugerują, że za upadek cywilizacji odpowiadała następująca erozja gleby, która łączona jest zarówno z zachodzącymi wówczas zmianami klimatu a także nadmierną eksploatacją wyspy.