Hikmet Kıvılcımlı'nın "Tarih Devrim Sosyalizm" Kitabının İncelemesi скачать в хорошем качестве

Hikmet Kıvılcımlı'nın "Tarih Devrim Sosyalizm" Kitabının İncelemesi

Türkiye Direniyor Kitap İncelemeleri - Bölüm 30 Hikmet Kıvılcımlı'nın Tarih Devrim Sosyalizm adlı kitabının incelemesini sizlerle paylaşıyoruz. Beğendiyseniz yeni bölümler için beğenmeyi ve takip etmeyi unutmayın! “Aşağıdaki fasıllar, âdeta bir vasiyetin yerine getirilmesidir. Karl Marks, Morgan’ın araştırmalarından çıkmış sonuçları, kendisinin ve bir kerteye dek: bizim demeye hakkım olan Tarihin materyalistçe etüdünden çıkmış sonuçlarla bağlantılı olarak açıklayıp yorumlamayı kendisine saklamıştı.” (Friedrich Engels) Marks’ın ölümünden sonra, onun yüzüstü bıraktığı teorik ve pratik binbir işi yüklendiği için Engels, ancak Tarihöncesi üzerinde kısmen durabildi. Eseri kapışıldığı halde ancak 7 yıl sonra, ölümünden 4 yıl önce ikinci baskısını çıkarabildi. Konunun nasıl genişlediğini şöyle anlatır: “Bu kitabın, bundan önceki yüksek tirajlı basımı hemen altı aydan beri tükenmiştir ve uzun zaman oluyor yayınlayıcısı yeni bir basım için meşgul olmamı benden rica etmişti. Daha acele işler beni şimdiye dek bundan alıkoydu. Birinci baskı yayınlanalı beri, yedi yıl geçti, bu sırada ailenin ilkel biçimlerinin bilgisi hatırı sayılır ilerlemeler yaptı.” Antika Tarih, bildiğimiz gibi Tarihöncesi ile Modern Tarih arasında kaldığı için, her iki Tarihsel Maddecilik kurucusu da Tarihsel Devrim üzerinde yeteri kadar durmaya vakit bulamadılar. Yalnız, Antika Tarihin “Toprak Meselesi” üzerine dayandığı gibi dâhiyane işaretlerde bulunarak, Tarihin çok ilgiyle incelenmesini her fırsatta öğütleyebildiler. Tarihsel Devrim Problemi ister istemez askıda kaldı. Tarihsel Maddeciliğin en tiksindiği şey: genel, yuvarlak sözle bir problemi geçiştirmektir. Tarihsel Devrim problemi de bir Devrimdi. Ve Tarihsel Maddecilik şu ana kanunu koymuştu: “Devrimler Tarihin lokomotifleridir.” (Karl Marks) *** Araştırmanın alanı Antika Tarih: İÖ (İsa’dan Önce) 4-5 bin yıllarında başlar, İS (İsa’nın Doğumundan Sonra) 14’üncü Yüzyıl’da biter. Bu alanda araştırılan başlıca konu: altı-yedi bin yıldır, insanı umutsuzluğa düşüren bir saat intizamı ile boyuna “Tekerrür” eden medeniyet “Yıkılış” ve “Yeniden kuruluş”larıdır. Böyle bir araştırma neden önemli oldu? Bugünkü Türkiye’yi anlamak için, onun, dün içinden çıktığı (daha doğrusu bir türlü içinden çıkamadığı) Osmanlı Tarihine inmek gerekti. Osmanlı Tarihinin maddesine girince, onun İslâm Medeniyeti’nde bir “Rönesans” olduğu belirdi. İslâm Medeniyeti: tıpkı Grek ve Roma Medeniyetleri gibi, Kent’ten (Cité’den) çıkmış Antika (Kadîm) Medeniyetlerden biriydi. İlk Sümer öncesinden (Protosümerlerden) İslâm Medeniyeti’ne gelinceye değin sıralanan Antika Medeniyetlerin hepsi de: hem birbirlerinin aynı, hem birbirlerinin gayri olarak birbirlerinden çıkagelirlerken, hep aynı gidişi-süreci (proseyi) gösteriyorlar ve bir tek kanuna uyuyorlardı. Günümüze değin uzanmış bütün problemlerin: sebep-sonuç zincirlemesiyle nasıl tâ Protosümerlere dek dayanıp çıktığı dupduru anlaşılmadıkça, hiçbir somut (konkret) Tarih olayı gereği gibi aydınlanamıyordu.