EMOZIOEN BASOA - IKASI SENTITZEN HARTZ ETA ARDIREKIN скачать в хорошем качестве

EMOZIOEN BASOA - IKASI SENTITZEN HARTZ ETA ARDIREKIN

Ipuin hau PDF formatuan, inprimatzeko prest, hemen: https://acortar.link/emozioen_basoa Ipuin hau oinarrizko hezkuntza-helburu batekin sortu da: 2 eta 6 urte bitarteko haurrak hezkuntza emozionalaren mundu liluragarrian sartzea. Ipuin honek oinarrizko emozioak aztertzen ditu (tristura, haserrea, beldurra, poza/lasaitasuna) eta haurrek identifika ditzaketen sentsazio fisiko sinpleekin lotzen ditu ("sabeleko korapiloa", "aurpegi gorria", "bihotz taupada bizia", ​​"kilika beroa"). Hartz (hartza) eta Ardi-ren (ardia) abentura bat kontatzen du, ingurune ezagun eta ulergarri batean, haur txikientzat hizkuntza sinple eta ulergarria erabiliz. ------------------------- HELBURU PEDAGOGIKOAK Ipuin hau irakurrita, honako gako hauek sustatu nahi ditugu: -Identifikazio emozionala: Haurrei oinarrizko emozioak izendatzen eta bereizten laguntzea (tristura, haserrea, beldurra, poza eta lasaitasuna). -Gorputz-emozio konexioa: Emozioak gorputzean sentitzen direla irakastea ("sabeleko korapiloa", "aurpegiko beroa"), autokontzientzia errazteko asmoz. -Komunikazioa: Haurrak nola sentitzen diren hitz egitera bultzatzea ("laguntza eskatzea" edo "horri buruz hitz egitea"). -Erregulazio emozionala: Frustrazioa eta haserrea kudeatzeko estrategia sinpleak aurkeztea ("lo egiten duen erraldoiaren arnasketa" bezalakoak). -Enpatia eta gizarte harmonia: Hartz eta Ardiren arteko harremanaren bidez, erakutsi erosotasunaren, elkarrekiko laguntzaren eta lankidetzaren garrantzia harmonia berreskuratzeko. IRADOKIZUNA Irakurri ondoren, gonbidatu haurrak animalien aurpegiak imitatzera eta emozio bakoitza euren gorputzetan non eta nola sentitzen duten adieraztera. --------------------- IPUINA - EMOZIOEN BASOA Bazen behin, Euskal Herriko mendi berde eta magiko batean, baso eder bat. Animalia asko bizi ziren han. Handiena Hartz izeneko hartz arrea zen. Hartz indartsua zen, baina batzuetan, zerbait ulertzen ez zuenean, korapilo handi bat sentitzen zuen sabelean eta bero pixka bat aurpegian. Egun batean, Hartz txabola bat eraikitzen ari zen, zuhaitz adarrekin; bere etxolarik handiena! Baina teilatua jartzera zihoanean, haize bolada batek PUM! adar guztiak bota zituen. Hartz-ek berriro sentitu zuen korapiloa sabelean, are gogorrago. Tristura zen! Begiak malkoz bete zitzaizkion, eta snif batekin lurrean eseri zen. Bat-batean, Ardi izeneko ardia hurbildu zen bere artile leunarekin. Ardik Hartzen aurpegia ikusi zuen. —Hartz! Zer duzu? Zure ahoa beherantz dago —esan zion Ardik leunki. Hartzek, snif-en artean, bere txabolarekin gertatutakoa kontatu zion. Ardi hurbildu eta burukada leun bat eman zion besoan. Hartzek kilima beroa sentitu zuen bihotzean. Lasaitasuna zen! Tristura apur bat txikiagoa egin zen. Hizketan ari ziren bitartean, hegan etorri zen Txori, txoritxo azkar bat. Txori-k adarrak lurrean ikusi eta Pio Pio!, iseka egiten hasi zen! Ordurako ia lasai zegoen Hartz, baina burla haiek entzutean, aurpegia gorritzen ari zitzaiola sentitu zuen. Eskuak ukabiletan itxi nahi zituen! Amorrua zen! —Ez barre egin! Ez da dibertigarria! —orro egin zion Hartzek Txori-ri ahots ozenez. Txori ikaratu egin zen, barre egiteari utzi zion eta bihotza azkar-azkar zihoala sentitu zuen. Beldurra zen! Ardi oso azkarra zen, eta Hartzengana joan zen korrika eta esan zion: "Hartz, arnasa hartu, lotan dagoen erraldoi baten moduan! Puztu sabela!" Hartzek arnasa hartu zuen: Arnasa hartu (lore bat usaintzen ariko balitz bezala) eta arnasa bota (kandela bat itzaltzen ariko balitz bezala). Bost aldiz egin zuen hori. Haserrea desagertu egin zen, ekaitz-hodei bat urruntzen ari den bezala. Ondoren, Hartzek zerbait ona egiteko gogoa izan zuen. Lurreko adar multzoa ikusi eta pentsatu zuen: "Hau elkarrekin konpondu dezakegu!". Eta Hartzek eta Ardik lanari ekin zioten. Eta funtzionatu zuen! Etxolaren teilatua egin zuten berriro. Hartzek eta Ardik elkarri begiratu eta irribarre egin zuten, begiak distiratsu! Poza eta harrotasuna sentitu zituzten. Egun hartatik aurrera, Hartzek eta Ardik gauza bat ikasi zuten: Korapilo hori (tristura), bero hori (haserrea) edo abiadura hori (beldurra) sentitzen duzunean, horri buruz hitz egin dezakezu! Eta laguntza eskatzen baduzu edo erraldoi baten moduan arnasten baduzu, lasaitasuna itzuliko da! Eta hor bukatu da istorio hau. ------------------------ Musika. Eskertzen diogu Doug Maxwell artistari Ukulele Beach abesti ederragatik, oso aproposa ipuin honentzat.