UNESCO Włochy #5 - Katedra w Akwilei скачать в хорошем качестве

UNESCO Włochy #5 - Katedra w Akwilei

#Włochy #Akwileja #unesco Zacznijmy może od geografii: Akwileja leży na wschodzie Włoch, tuż przy granicy ze Słowenią, zaledwie 30 km w linii prostej od Triestu – rzadko kiedy jest więc odwiedzana przez turystów, którzy jadą samochodem do tego kraju z północy Europy. Wyjątkiem jest podróż do Wenecji; wtedy przekraczają granicę austriacką w Villach wystarczy trzymać się autostrady E-55 i skręcić na południe zaraz za Udine. Akwileja jest malutkim miasteczkiem, całą gminę zamieszkuje obecnie mniej niż cztery tysiące osób. Także pod względem położenia czy krajobrazów nie wyróżnia się niczym niezwykłym – w tej konkurencji ustępuje setkom innych włoskich miasteczek. Nie ma tu gór, zamków, ani zapierających dech w piersiach widoków na Morze Śródziemne. A jednak miasto skrywa swoją tajemnicę… Akwileja została założona przez Rzymian w 181 roku p.n.e. – liczy sobie więc już ponad dwa tysiące dwieście lat. Handlowano tu złotem oraz niewolnikami, o których było łatwo ze względu na pobliskie plemiona iliryjskie, a potem słowiańskie. Już pięćdziesiąt lat po powstaniu Akwileja uzyskała połączenie lądowe z Rzymem – za sprawą wybudowanej nitki Via Popillia-Annia – jednej ze słynnych rzymskich dróg. Droga była często używana przez legiony, które maszerowały tędy na podbój wschodnich wybrzeży Adriatyku. Kiedy Cesarstwo Rzymskie przeszło w IV wieku na chrześcijaństwo, nastały dla Akwilei najświetniejsze czasy w historii miasta. Było ono wymieniane na równi z Rzymem, Mediolanem i Kapuą. Zamieszkała przez sto tysięcy mieszkańców (!) Akwileja stała się siedzibą biskupstwa, a w jej centrum wzniesiono pierwszą w historię świątynię chrześcijańską zaprojektowaną od początku do końca jako miejsce tego wciąż jeszcze nowego kultu. Dotychczasowe kościoły rozsiane po cesarstwie były jedynie przeróbkami świątyń poprzednich bogów, którzy musieli ustąpić miejsca chrześcijaństwu. Dalszy ciąg na blogu: https://40latidopiachu.pl/2026/03/18/...